Strona główna - katalog internetowy - używane elementy i części serwisowe, zastępcze i do naprawy mikroskopów - Sermik-Oplatek Mikroskopservice Dresden f.n.n.Z

Opis tej części do mikroskopu.

na tubus 160 mm - do mikroskopów odwróconych i biologicznych, produkcji japońskiej.

Podstawowe parametry obiektywu:
Producent: Nikon, Japonia
Model: Ph3 40 DL 0.55 LWD 160/0-2
Powiększenie: 40x
Apertura numeryczna (N.A.): 0,55
Korekcja optyki: achromat
Kontrast fazowy: Ph3 DL - Ph3 oznacza rozmiar pierścienia fazowego (wymaga odpowiadającego mu pierścienia Ph3 w kondensorze), DL (Dark Low) oznacza ciemny, czyli pozytywny kontrast fazowy - obiekt jest ciemniejszy od tła
Odległość robocza (WD): ~2,1 - 2,5 mm - LWD (Long Working Distance), czyli duża odległość robocza
Pierścień korekcyjny: korekcja grubości szkiełka nakrywkowego lub dna naczynia w zakresie 0 - 2,0 mm
Szkiełko nakrywkowe: obiektyw może pracować bez szkiełka nakrywkowego, ze standardowym szkiełkiem nakrywkowym o grubości ok. 0,17 mm, a także z preparatem obserwowanym przez dno szalki Petriego o grubości do 2,0 mm
Immersja: nie (obiektyw suchy)
Długość tubusu: 160 mm
Odległość parfokalna: 45 mm
Gwint: RMS
Optyka: CF (Nikon CF-160) - nie wymaga okularu kompensacyjnego i umożliwia fotografowanie metodą projekcji bezpośredniej

Obiektyw ten nadaje się do pracy:
- w mikroskopie odwróconym - obserwacja przez dno szalki Petriego lub butelki hodowlanej
- w mikroskopie biologicznym - obserwacja preparatów ze szkiełkiem nakrywkowym lub bez szkiełka

Do pracy w trybie kontrastu fazowego wymagany jest kompatybilny kondensor kontrastu fazowego lub slider z przysłoną kontrastu fazowego.

Powszechnie używane, tanie szkiełka nakrywkowe mają grubość 0,17 mm głównie w teorii. Nawet norma dla klasy #1.5 dopuszcza zakres 0,16 - 0,19 mm, a w tanich chińskich szkiełkach spotyka się w praktyce egzemplarze od ok. 0,13 do 0,25 mm, często niezgodne z grubością deklarowaną na pudełku. Dopiero szkiełka nakrywkowe klasy #1.5H (high precision) mają gwarantowaną grubość 0,170 mm z tolerancją +/- 0,005 mm. Rozrzut grubości szkiełka wyraźnie pogarsza kontrast i rozdzielczość obrazu (aberracja sferyczna). Pierścień korekcyjny, w który jest wyposażony prezentowany tutaj obiektyw, pozwala dostosować optykę do łącznej grubości szkiełka nakrywkowego i warstwy medium pod nim. Dzięki temu kompensuje większość rozrzutu spotykanego w praktyce.

Dodatkowo pierścień korekcyjny tego obiektywu pozwala na ustawienie grubości szkiełka na "0" i pracę bez szkiełka oraz na ustawienie dużych wartości (do 2,0 mm) i dostosowanie do obserwacji przez szkiełko podstawowe (0,8 - 1,2 mm), szalkę Petriego szklaną (najczęściej 1,5 - 2,0 mm - grubsze egzemplarze wychodzą poza zakres pierścienia) lub z tworzywa sztucznego (najczęściej ok. 1 mm, w zakresie 0,8 - 1,2 mm).

Obiektyw ten pasuje do praktycznie każdego mikroskopu dowolnego producenta, jeśli ma on gwint RMS i obsługuje obiektywy na tubus 160 mm o odległości parfokalnej 33, 37 lub 45 mm. Kilka takich przykładowych mikroskopów jest wymienionych w dziale "kompatybilność", ale nie jest to kompletna lista.

Opis tej części do mikroskopu.

60
Powiększenie: 20x
Korekcja: Fluotar (inne nazwy to: fluor oraz fluorite)
Apertura numeryczna N.A.: 0,60
Długość tubusu: 160 mm
Długość parfokalna: 33 mm
Szkiełko nakrywkowe: tak, o grubości 0,17 mm
Immersja: nie (obiektyw suchy)
Gwint: RMS

Obiektyw ten jest umieszczony w oryginalnym pudełeczku ochronnym "Wild Heerbrugg Switzerland".

Fluotar to oznaczenie obiektywów fluorytowych firmy Wild Heerbrugg, czyli semiapochromatów - w ich soczewkach zastosowano fluoryt lub szkło o podobnych właściwościach optycznych. Zwykły achromat koryguje błędy barwne tylko dla dwóch kolorów (czerwonego i niebieskiego), przez co na krawędziach obiektów mogą pojawiać się kolorowe obwódki. Apochromat koryguje barwy dla trzech kolorów (czerwonego, zielonego i niebieskiego) i stanowi najwyższą klasę korekcji. Fluotar mieści się pomiędzy nimi - kolorowe obwódki są w nim wyraźnie mniejsze niż w achromacie, choć korekcja nie jest tak pełna jak w apochromacie. Fluoryt dobrze przepuszcza też światło ultrafioletowe, dlatego obiektywy tego typu stosowano w mikroskopii fluorescencyjnej.

Jest to tak zwany "krótki obiektyw", o długości parfokalnej = 33 mm. Wyjątkowo częste jest montowanie tego obiektywu na 12-milimetrowej przedłużce, co pozwala stosować ten obiektyw w mikroskopach wymagających obiektywów o długości 45 mm. Sprawdzają się tu zarówno profesjonalne adaptery z optyką ochronną, adaptery metalowe jak i popularne DIY z drukarki 3D.

Obiektyw ten pasuje do praktycznie każdego mikroskopu dowolnego producenta, jeśli posiada on gwint RMS i obsługuje obiektywy o TL=160 mm i długości parfokalnej 33 mm (lub 37 / 45 mm jeśli zastosujemy odpowiedni adapter). Kilka takich przykładowych mikroskopów jest wymienionych w dziale "kompatybilność", ale nie jest to kompletna lista.

Opis tej części do mikroskopu.

achromatyczna
Apertura numeryczna N.A.: 0,30
Długość tubusu: 170 mm
Długość parfokalna: 37 mm
Szkiełko nakrywkowe: tak, o grubości 0,17 mm
Immersja: nie (jest to obiektyw suchy)
Gwint: RMS

Obiektyw Steindorff o powiększeniu 10x nadaje się również do makrofotografii, gdyż nie wymaga szkiełka nakrywkowego i umożliwia projekcję bezpośrednio na matrycę aparatu - bez optyki pośredniej.

Jest to tak zwany "krótki obiektyw", o długości parfokalnej = 37 mm. Wyjątkowo częste jest montowanie tego obiektywu na 8-milimetrowej przedłużce, co pozwala stosować ten obiektyw w mikroskopach wymagających obiektywów o długości 45 mm. Sprawdzają się tu zarówno profesjonalne adaptery z optyką ochronną, adaptery metalowe jak i popularne DIY z drukarki 3D.

Podobnie jak duża część obiektywów mikroskopowych produkowanych w Niemczech w latach '60 i '70 XX wieku obiektyw ten posiada długość parfokalną 37 mm i długość tubusu 170 mm. Dzięki temu często stosuje się go jako obiekty zastępczy o innych niemieckich mikroskopów, np.:
- Leitz Wetzlar
- Kremp Wetzlar
- Hertel & Reuss
- Steinmar Berlin
- CBS Beck Kassel
- ROW Rathenow

Obiektyw ten pasuje do praktycznie każdego mikroskopu dowolnego producenta, jeśli posiada on gwint RMS i obsługuje obiektywy o TL=170 mm i długości parfokalnej 33 / 37 mm (lub 45 mm jeśli zastosujemy odpowiedni adapter). Kilka takich przykładowych mikroskopów jest wymienionych w dziale "kompatybilność", ale nie jest to kompletna lista.

Opis tej części do mikroskopu.

używanym do makrofotografii przy użyciu mikroskopu lub aparatu fotograficznego (za pomocą adaptera RMS lub mieszka fotograficznego). Mimo że jest to obiektyw achromatyczny, to bardzo dobrze ostrzy na detalach i sprawdza się przy stackowaniu. Stanowi uzupełnienie do kompletu razem z LOMO 3.7x, Carl Zeiss Jena Semiplan 6.3x i Nikon M Plan 10x.

Podstawowe parametry tego obiektywu:
Producent: Lomo (ЛОМО)
Powiększenie: 8x
Korekcja: achromatyczna
Opis na obiektywie: 8 0.20
Apertura numeryczna N.A.: 0.20
Numer seryjny: zaczyna się od "91"
Rok produkcji: 1991
Długość tubusu: 160 mm
Długość parfokalna: 33 mm - tzw. krótki obiektyw
Szkiełko nakrywkowe: obojętnie - obiektywy o tak małym powiększeniu mogą pracować zarówno ze szkiełkiem nakrywkowym, jak i bez niego
Immersja: nie (tzw. suchy obiektyw)
Gwint: RMS

Ważne - ten obiektyw nadaje się do robienia zdjęć za pomocą techniki "direct-projection", gdyż nie wymaga optyki plankompensacyjnej.

Obiektyw mikroskopowy o tak małym powiększeniu (przy zachowaniu tubusu 160 mm uzyskujemy odwzorowanie 8:1) znajduje zastosowanie w obserwacji lub makrofotografii między innymi:
- owadów
- minerałów
- inkluzji w bursztynach
- pisma ręcznego
- mikromuszelek

Dlaczego w opisie tego obiektywu umieszczam rok produkcji? Starsze części mikroskopowe firmy LOMO (obiektywy, mikroskopy, głowice) w numerze seryjnym posiadają zakodowany rok produkcji. Pierwsze dwie cyfry numeru seryjnego to rok produkcji. Wielu użytkowników chce swój mikroskop uzupełnić częściami, które zostały wyprodukowane w tym samym roku, w którym został wyprodukowany mikroskop.

Jest to tak zwany "krótki obiektyw", o FL = 33 mm. Wyjątkowo częste jest montowanie tego obiektywu na 12-milimetrowej przedłużce, co pozwala stosować ten obiektyw w mikroskopach wymagających obiektywów o długości 45 mm. Sprawdzają tu się zarówno profesjonalne adaptery z optyką ochronną, adaptery metalowe jak i popularne DIY z drukarki 3D.

Ciekawostka: firma LOMO produkowała przejściówki pomiędzy gwintem RMS a M27. Dzięki temu ten obiektyw był montowany do mikroskopów Lomo Biolam I czy Lomo Biolam M. Wykorzystywali to użytkownicy mikroskopów Carl Zeiss serii Axio z gwintem M27 i również używali tych przejściówek.

Obiektywy LOMO są bardzo lubiane przez użytkowników mikroskopów innych firm. Z racji powiązań historycznych właściciele mikroskopów Carl Zeiss Jena traktują je jako oczywisty zamiennik tych niemieckich obiektywów.

Obiektyw ten pasuje do praktycznie każdego mikroskopu dowolnego producenta, jeśli posiada on gwint RMS i obsługuje obiektywy o TL=160 mm i długości parfokalnej 33 mm (lub 37 / 45 mm jeśli zastosujemy odpowiedni adapter). Kilka takich przykładowych mikroskopów jest wymienionych w dziale "kompatybilność", ale nie jest to kompletna lista.

Opis tej części do mikroskopu.

producenta z 1967 roku: 519 237 (inny zapis to: 519237)
Apertura numeryczna N.A.: 0,40
Długość tubusu: 170 mm
Długość parfokalna: 37 mm
Odległość robocza: 3,4 mm
Szkiełko nakrywkowe: obojętnie - obiektyw może pracować zarówno bez szkiełka nakrywkowego, jak i z nim
Immersja: nie (suchy obiektyw)
Gwint: RMS

Ze względu na pracę bez szkiełka nakrywkowego oraz wysoką aperturę numeryczną N.A. obiektyw ten może być atrakcyjny dla osób zajmujących się makrofotografią. Umożliwia on projekcję bezpośrednio na matrycę aparatu - bez optyki pośredniej.

Obiektyw ten został wymontowany z mikroskopu Leitz SM, ale pasuje do większości mikroskopów Leitz Wetzlar wyprodukowanych mniej więcej przed 1980 rokiem (SM, SM-D, SM-Lux, Dialux, Ortholux, Orthoplan itp.).

Kilka przydatnych informacji o obiektywach Leitz Wetzlar o TL=170 mm i długości parfokalnej = 37 mm:
- większość mikroskopów firmy Leitz wyprodukowanych mniej więcej przed 1980 rokiem obsługuje zarówno obiektywy o długości tubusu 160 mm jak i 170 mm
- wiele mikroskopów firmy Leitz obsługuje zarówno obiektywy o długości parfokalnej 37 mm jak i 45 mm
- po dołożeniu do takiego obiektywu adaptera RMS-8mm obiektyw uzyskuje długość parfokalną 45 mm. Firma Leitz produkowała takie adaptery pod nazwą "Plezy" - ale wielu użytkowników robi własne, z metalu lub na drukarkach 3D

Podobnie jak duża część obiektywów mikroskopowych produkowanych w Niemczech w latach 60. i 70. XX wieku obiektyw ten posiada długość parfokalną 37 mm i długość tubusu 170 mm. Dzięki temu często stosuje się go jako obiektyw zastępczy do innych niemieckich mikroskopów, np.:
- Steindorff Berlin
- Kremp Wetzlar
- Hertel & Reuss
- Steinmar Berlin
- CBS Beck Kassel
- ROW Rathenow

Obiektyw ten pasuje do praktycznie każdego mikroskopu dowolnego producenta, jeśli posiada on gwint RMS i obsługuje obiektywy o TL=170 mm i długości parfokalnej 33 / 37 mm (lub 45 mm jeśli zastosujemy odpowiedni adapter). Kilka takich przykładowych mikroskopów jest wymienionych w dziale "kompatybilność", ale nie jest to kompletna lista.

Opis tej części do mikroskopu.

Berlin
Model: Ph 40/0,65
Powiększenie: 40x
Korekcja: achromatyczna
Apertura numeryczna N.A.: 0,65
Długość tubusu: 170 mm
Długość parfokalna: 37 mm
Szkiełko nakrywkowe: tak, o grubości 0,17 mm
Immersja: nie (jest to obiektyw suchy)
Gwint: RMS
Kontrast fazowy: tak - obiektyw posiada wewnątrz pierścień do kontrastu fazowego

Starsze modele mikroskopów Steindorff Berlin posiadały kondensor kontrastu fazowego w postaci standardowego kondensora jasnego pola i umieszczonej pod nim odchylanego zestawu przysłon (patrz tutaj: https://www.facebook.com/groups/136833493390496/posts/1722963914777438/). Nie ma pewności, że ten obiektyw będzie pasować do tego kondensora, gdyż umieszczona tam przysłona posiada oznaczenie 45x a ja tutaj prezentuję obiektyw 40x.

Dopiero kondensor tarczowy Steindorff Berlin (patrz tutaj: https://www.facebook.com/groups/136833493390496/posts/1746808269059669/) posiada przysłonę 40x i ten obiektyw jest z nim kompatybilny.

Nic nie wiem o tym, żeby obiektywy "Ph" firmy Steindorff Berlin pasowały do kondensorów kontrastu fazowego innych firm. Zastrzegam: "nic nie wiem" nie oznacza, że nie pasują - ale lepiej jest tak założyć. Czyli - należy założyć, że ten obiektyw będzie tworzył komplet jedynie z kondensorem kontrastu fazowego firmy Steindorff Berlin.

Opis tej części do mikroskopu.

parametry techniczne pryzmatu:
Producent: Olympus (Japan)
Oznaczenie: 10 Olympus
Numer seryjny: 201738
Obsługiwany obiektyw: Olympus MSPlan 10 0,30 ∞/- f=180 (numer w katalogu producenta: 1-LM530)
Gwint męski: RMS
Gwint żeński: RMS
Rodzaj kontrastu: kontrast interferencyjny Nomarskiego (skrót: NIC)
Do jakiego oświetlenia: potrzebny jest kompatybilny oświetlacz światła odbitego EPI

Pryzmat ten znajduje się w metalowej, odpowiednio wyprofilowanej obudowie. Z jednej strony znajduje się gwint męski, a z drugiej - żeński. Mechanicznie, pryzmat ten wkręca się gwintem męskim w rewolwer obiektywowy - a w gwint żeński wkręca się obiektyw Olympus MSPlan 10 0,30 ∞/- f=180.

Pryzmat ten jest niezbędny do prowadzenia obserwacji w świetle odbitym w technice DIC. Dzięki tej technice detale obserwowanej powierzchni wydają się być wypukłe, co pozwala zaobserwować detale niewidoczne w klasycznym jasnym polu światła odbitego.

Opis tej części do mikroskopu.

parametry techniczne pryzmatu:
Producent: Olympus (Japan)
Oznaczenie: 100 Olympus
Numer seryjny: 201532
Obsługiwany obiektyw: Olympus MSPlan 100 0,95 ∞/0 f=180 (numer w katalogu producenta: 1-LM544)
Gwint męski: RMS
Gwint żeński: RMS
Rodzaj kontrastu: kontrast interferencyjny Nomarskiego (skrót: NIC)
Do jakiego oświetlenia: potrzebny jest kompatybilny oświetlacz światła odbitego EPI

Pryzmat ten znajduje się w metalowej, odpowiednio wyprofilowanej obudowie. Z jednej strony znajduje się gwint męski, a z drugiej - żeński. Mechanicznie, pryzmat ten wkręca się gwintem męskim w rewolwer obiektywowy - a w gwint żeński wkręca się obiektyw Olympus MSPlan 100 0,95 ∞/0 f=180.

Pryzmat ten jest niezbędny do prowadzenia obserwacji w świetle odbitym w technice DIC. Dzięki tej technice detale obserwowanej powierzchni wydają się być wypukłe, co pozwala zaobserwować detale niewidoczne w klasycznym jasnym polu światła odbitego.

Opis tej części do mikroskopu.

parametry techniczne pryzmatu:
Producent: Olympus (Japan)
Oznaczenie: Neo 5 Olympus
Numer seryjny: 200412
Obsługiwany obiektyw: Olympus NeoSPlan 5 0,13 ∞/- f=180 (numer w katalogu producenta: 1-LM420) oraz obiektyw Olympus NeoSPlan 5 NIC 0,13 ∞/- f=180 (numer w katalogu producenta: 1-LM424)
Gwint męski: M26
Gwint żeński: M26
Rodzaj kontrastu: kontrast interferencyjny Nomarskiego (skrót: NIC)
Do jakiego oświetlenia: potrzebny jest kompatybilny oświetlacz światła odbitego EPI

Pryzmat ten znajduje się w metalowej, odpowiednio wyprofilowanej obudowie. Z jednej strony znajduje się gwint męski, a z drugiej - żeński. Mechanicznie, pryzmat ten wkręca się gwintem męskim w rewolwer obiektywowy - a w gwint żeński wkręca się obiektyw Olympus Neo SPlan 5 0,13 ∞/- f=180.

Pryzmat ten jest niezbędny do prowadzenia obserwacji w świetle odbitym w technice DIC. Dzięki tej technice detale obserwowanej powierzchni wydają się być wypukłe, co pozwala zaobserwować detale niewidoczne w klasycznym jasnym polu światła odbitego.

Opis tej części do mikroskopu.

katalogu producenta: 14050534242 / 14050534241 w zależności od wersji
Pasuje do: obrotowego mikrotomu dyskowego Leica DSC1 (numer tego mikrotomu w katalogu producenta: 14050533151)
Sposób podłączania: panel zakończony jest kablem z gniazdem DB9 (wtyczka żeńska, 9-pinowa)

Prezentowany tutaj panel sterujący jest dodatkowym elementem do mikrotomu Leica DSC1. Ułatwia on pełniejszą kontrolę parametrów cięcia niż jest to przy użyciu przycisków dostępnych na przodzie obudowy mikrotomu.

Panel ten posiada następujące funkcje:
- ustawianie grubości cięcia (SECT) i grubości trymowania (TRIM) w µm klawiszami "-" i "+"
- regulacja prędkości cięcia pokrętłem SPEED
- przełączanie trybu pracy klawiszem TRIM/SECT
- automatyczny dojazd bloczka do noża (AUTO APPROACH)
- start i stop cięcia klawiszem RUN/STOP wciskanym razem z ENABLE
- przejazd głowicy do pozycji wymiany preparatu (CHANGE OBJECT)
- posuw zgrubny do noża i od noża, w dwóch prędkościach
- zapis pozycji roboczej klawiszem SET oraz powrót do pozycji bazowej (HOME)
- dwa trzycyfrowe wyświetlacze TRIM i SECT pokazujące grubość w µm albo prędkość
- kontrolki stanu napędu (MOT), zatrzymania (STOP), pozycji bazowej (HOME) i zatrzymania awaryjnego (E-STOP)
- podłączenie do jednostki głównej mikrotomu kablem ze złączem D-Sub 9-pin

Ponieważ jest to element zewnętrzny (podłączany do złącza DB9 w mikrotomie) bardzo często brakuje go w mikrotomach dostępnych na rynku wtórnym.

Opis tej części do mikroskopu.

obiektywie: IOS N-PLAN POL 10x/0.25 ∞/0.17
Numer w katalogu producenta: M-145P
Powiększenie: 10x
Korekcja: PLAN-achromatyczna
System optyczny: IOS (Infinity Optical System - własna soczewka tubusowa Optiki)
Apertura numeryczna N.A.: 0,25
Odległość robocza W.D.: 5.8 mm
Długość tubusu: nieskończoność
Długość parfokalna: 45 mm
Pole widzenia F.N.: 20
Szkiełko nakrywkowe: wg opisu na obiektywie - tak, o grubości 0,17 mm, ale obiektywy o tak niskim powiększeniu zazwyczaj mogą również pracować bez szkiełka nakrywkowego
Immersja: nie (jest to obiektyw suchy)
Gwint: RMS
Polaryzacja: tak, jest to obiektyw "Strain-free" - szkło i oprawa dobrane tak, żeby nie wprowadzać własnej dwójłomności, bo inaczej przy skrzyżowanych polaryzatorach tło nigdy nie będzie czarne

Mikroskop OPTIKA B-383POL jest to polaryzacyjna wersja mikroskopu biologicznego OPTIKA B-380. Obiektyw ten może pracować zarówno w mikroskopie B-383POL jak i B-380.

Opis tej części do mikroskopu.

Podstawowe parametry techniczne pryzmatu:
Producent: Olympus (Japan)
Oznaczenie: Neo 10 Olympus
Numer seryjny: 200463
Obsługiwany obiektyw: Olympus NeoSPlan 10 0,30 ∞/0 f=180 (numer w katalogu producenta: 1-LM430) oraz obiektyw Olympus NeoSPlan 10 NIC 0,30 ∞/0 f=180 (numer w katalogu producenta: 1-LM434)
Gwint męski: M26
Gwint żeński: M26
Rodzaj kontrastu: kontrast interferencyjny Nomarskiego (skrót: NIC)
Do jakiego oświetlenia: potrzebny jest kompatybilny oświetlacz światła odbitego EPI

Pryzmat ten znajduje się w metalowej, odpowiednio wyprofilowanej obudowie. Z jednej strony znajduje się gwint męski, a z drugiej - żeński. Mechanicznie, pryzmat ten wkręca się gwintem męskim w rewolwer obiektywowy - a w gwint żeński wkręca się obiektyw Olympus Neo SPlan 10 0,30 ∞/0 f=180.

Pryzmat ten jest niezbędny do prowadzenia obserwacji w świetle odbitym w technice DIC. Dzięki tej technice detale obserwowanej powierzchni wydają się być wypukłe, co pozwala zaobserwować detale niewidoczne w klasycznym jasnym polu światła odbitego.

Opis tej części do mikroskopu.

Podstawowe parametry techniczne pryzmatu:
Producent: Olympus (Japan)
Oznaczenie: Neo 20 Olympus
Numer seryjny: 200318
Obsługiwany obiektyw: Olympus NeoSPlan 20 0,46 ∞/0 f=180 (numer w katalogu producenta: 1-LM440) oraz obiektyw Olympus NeoSPlan 20 NIC 0,46 ∞/0 f=180 (numer w katalogu producenta: 1-LM444)
Gwint męski: M26
Gwint żeński: M26
Rodzaj kontrastu: kontrast interferencyjny Nomarskiego (skrót: NIC)
Do jakiego oświetlenia: potrzebny jest kompatybilny oświetlacz światła odbitego EPI

Pryzmat ten znajduje się w metalowej, odpowiednio wyprofilowanej obudowie. Z jednej strony znajduje się gwint męski, a z drugiej - żeński. Mechanicznie, pryzmat ten wkręca się gwintem męskim w rewolwer obiektywowy - a w gwint żeński wkręca się obiektyw Olympus Neo SPlan 20 0,46 ∞/0 f=180.

Pryzmat ten jest niezbędny do prowadzenia obserwacji w świetle odbitym w technice DIC. Dzięki tej technice detale obserwowanej powierzchni wydają się być wypukłe, co pozwala zaobserwować detale niewidoczne w klasycznym jasnym polu światła odbitego.

Opis tej części do mikroskopu.

widzenia: 12
Średnica montażowa: 23,2 mm
Oznaczenie: PK = Plankompensacyjne - zalecane do pracy z obiektywami planachromatycznymi, ale bez problemu współpracują również z achromatycznymi lub apochromatycznymi

Ze względu na bardzo wysoką jakość często są używane wraz z mikroskopami innych producentów, zwłaszcza gdy są w nich zamontowane obiektywy Carl Zeiss Jena Planachromat. W dziale "kompatybilność" jest wymieniona długa lista mikroskopów, do których pasują te okulary - ale zdecydowanie nie jest to pełna lista.

Ważne: okulary te mogą pracować zarówno z mikroskopami z tubusem skończonym (np. 160 mm) jak i nieskończonym. Oznacza to, że można je używać zarówno na przykładowo mikroskopie Carl Zeiss Jena Amplival jak i Carl Zeiss Jena NU-2.

Uwaga - okulary o tak silnym powiększeniu moim zdaniem zalecam do "podglądu" niż do stałej pracy. Celowo piszę "ja zalecam", gdyż jest to moja opinia wynikająca z ich użytkowania a nie z opisu producenta.
Powiększenie okularowe 16x należy traktować raczej jako zoom bez wydobywania dodatkowych szczegółów (rozdzielczość nie jest zwiększana). To jest ważne np. przy głowicach z wbudowanym własnym powiększeniem (np. głowice Carl Zeiss Jena z powiększeniem własnym 1,5x lub 1,6x) - wtedy podczas pracy z obiektywem olejowym 100x teoretycznie uzyskujemy 100*1,5*16 = 2400x a przecież wiązkę światła z zakresu fal widzialnych ludzkim okiem fizyka nie pozwala powiększyć ponad ok. 1250x - więc jest to tzw. "puste powiększenie".

Opis tej części do mikroskopu.

5x
Pole widzenia: 16
Średnica montażowa: 23,2 mm
Oznaczenie: PK = Plankompensacyjne - zalecane do pracy z obiektywami planachromatycznymi, ale bez problemu współpracują również z achromatycznymi lub apochromatycznymi

Ze względu na bardzo wysoką jakość często są używane wraz z mikroskopami innych producentów, zwłaszcza gdy są w nich zamontowane obiektywy Carl Zeiss Jena Planachromat. W dziale "kompatybilność" jest wymieniona długa lista mikroskopów, do których pasują te okulary - ale zdecydowanie nie jest to pełna lista.

Ważne: okulary te mogą pracować zarówno z mikroskopami z tubusem skończonym (np. 160 mm) jak i nieskończonym. Oznacza to, że można je używać zarówno na przykładowo mikroskopie Carl Zeiss Jena Amplival jak i Carl Zeiss Jena NU-2.

Opis tej części do mikroskopu.

poszczególne rodzaje smarów "Gleitfett".

Gleitfett I E10 oraz Gleitfett II E75 były dodawane do mikromanipulatora Carl Zeiss Jena Gleit-Mikromanipulator.
Prezentowany tutaj Gleitfett III E410 był dodawany do mikroskopu Carl Zeiss Jena Neophot-21

Powyższe MOŻE sugerować (ale nie mam na to dowodów w postaci dokumentacji producenta), że niższe numery (I oraz II) i niższe wartości parametru "E" (E10 oraz E75) były dodawane do delikatniejszych mechanizmów (mikromanipulator), więc może mieć na przykład mniejszą lepkość. Natomiast smar III E410 (wysoka wartość parametru "E") był dodawany do ciężkiego mikroskopu z masywnymi mechanizmami - więc być może ma większą lepkość.

Smar ten oczywiście można używać do mikroskopów innych producentów - kilka wybranych jest wymienionych w dziale "kompatybilność", ale zdecydowanie nie jest to kompletna lista.

Opis tej części do mikroskopu.

numeryczna: 0,60
Szkiełko nakrywkowe: tak, 0.17 mm
Gwint: RMS
Immersja: nie (obiektyw suchy)

Opis tej części do mikroskopu.

65 ∞/0.17
Powiększenie: 40x
Korekcja: PLAN-achromatyczna
System optyczny: CCIS (Color Corrected Infinity System - część korekcji obrazu wykonuje soczewka tubusowa statywu Motic, dlatego obiektyw jest przeznaczony do statywów tej marki)
Apertura numeryczna N.A.: 0,65
Odległość robocza W.D.: ok. 0,4-0,5 mm
Długość tubusu: nieskończoność
Długość parfokalna: 45 mm
Pole widzenia F.N.: 20
Szkiełko nakrywkowe: tak, o grubości 0,17 mm
Immersja: nie (jest to obiektyw suchy)
Gwint: RMS
Oprawa sprężynowana: tak - przednia oprawka cofa się przy dociśnięciu do preparatu, co przy odległości roboczej rzędu pół milimetra ratuje i obiektyw, i szkiełko
Szkło bezołowiowe: tak - na oprawie znajduje się znak przekreślonego Pb
Pierścień barwny: niebieski, zgodnie z kodem barwnym dla powiększenia 40x

Obiektywy serii EF-N Plan stanowiły fabryczne wyposażenie starszej generacji mikroskopów Motic BA210 i BA310, natomiast nowsze modele tych serii, oznaczane jako Elite (BA210E, BA310E), są wyposażane w obiektywy kolejnej generacji EC Plan - ten obiektyw jest więc właściwą częścią zamienną do starszych statywów, a nie do wersji Elite.

Mechanicznie ten obiektyw da się wkręcić w rewolwer wielu innych mikroskopów, ponieważ gwint RMS i długość parfokalna 45 mm są standardowe - poprawnego obrazu jednak nie da się uzyskać.
- w starszych statywach korygowanych na 160 mm nie zadziała, gdyż jest obiektywem korygowanym na nieskończoność i wymaga soczewki tubusowej
- w statywach innych producentów, również tych korygowanych na nieskończoność, obraz będzie obarczony resztkową aberracją, bo część korekcji wykonuje soczewka tubusowa systemu CCIS, wbudowana w statyw mikroskopu Motic i dobrana przez producenta właśnie do tej optyki
- w pozostałych mikroskopach Motic z systemem CCIS obiektyw daje obraz, ale nie jest do nich fabrycznie przewidziany - w statywach z liczbą pola 22 zabraknie mu pola widzenia, a w statywach odwróconych odległości roboczej

Opis tej części do mikroskopu.

okular projekcyjny do mikrofotografii
Typ: K - okular kompensacyjny
Średnica montażowa: 23,2 mm

Okulary projekcyjne to specjalne okulary mikroskopowe służące do rzutowania obrazu mikroskopowego na matrycę kamery lub aparatu fotograficznego.
Wiele mikroskopowych tubusów fotograficznych lub głowic trino posiada miejsce na osadzenie okularu projekcyjnego.

W sekcji "kompatybilność" wymienione są modele mikroskopów, w których można używać tego okularu, ale są wymienione tylko - dla przykładu - mikroskopy firmy LOMO i nie jest to oczywiście kompletna lista. Ten okular projekcyjny można używać z dowolnym mikroskopem dowolnego producenta, jeśli posiada on tubus lub inne miejsce do osadzenia okularu o średnicy 23,2 mm.

Opis tej części do mikroskopu.

projekcyjny do mikrofotografii
Przeznaczenie: do mikroskopów skorygowanych do pracy z obiektywami o TL = 170 mm
Średnica montażowa: 23,2 mm

Okulary projekcyjne to specjalne okulary mikroskopowe służące do rzutowania obrazu mikroskopowego na matrycę kamery lub aparatu fotograficznego. Wiele mikroskopowych tubusów fotograficznych lub głowic trino posiada miejsce na osadzenie okularu projekcyjnego.

Okulary projekcyjne Leitza z tym powiększeniem bywają opisane na kilka sposobów. Spotyka się napisy "Proj.-Ok. H4x", "Proj.-Ok. P4X" oraz - jak na prezentowanym egzemplarzu - samo "Proj. 4x". Litera H oznacza konstrukcję Huygensa. Leitz produkował też okulary projekcyjne o innych powiększeniach, na przykład 2,5x, więc wersja 4x nie jest jedyną w tej rodzinie.

Okular jest przeznaczony do mikroskopów o mechanicznej długości tubusa 170 mm. Tak skorygowane są starsze statywy Leitza, między innymi Orthoplan, Ortholux, SM i SM-D. Późniejsze mikroskopy tej marki pracują już z tubusem 160 mm. W optyce Leitza tej generacji część korekcji aberracji chromatycznej jest celowo przeniesiona z obiektywu na okular, więc dobór okularu do obiektywu nie jest tu kwestią samej mechaniki.

Mimo nazwy ten okular zachowuje się inaczej niż typowy okular projekcyjny. Nie tworzy obrazu rzeczywistego w ustalonej odległości, tylko rzutuje obraz w nieskończoność - dokładnie tak, jak zwykły okular obserwacyjny. Dzięki temu znakomicie nadaje się do metody afokalnej, czyli fotografowania aparatem z własnym obiektywem ustawionym nad okularem. Sam Leitz budował swoje adaptery fotograficzne właśnie w oparciu o tę metodę.

Okulary Leitz "Proj." trafiały też poza mikroskopię. Okulary tej rodziny wchodziły w skład przystawek mikroprojekcyjnych do projektorów Leitz Prado i Pradovit, które pozwalały wyświetlić obraz preparatu na ekranie dla całej sali. Jeśli kompletujesz taką przystawkę, to jest właśnie ten element.

Zastosowanie w mikroskopie o długości tubusa 160 mm pozostaje w kategorii własnej modyfikacji DIY. Mechanicznie okular wejdzie w każde gniazdo 23,2 mm, ale obraz pośredni powstaje wtedy w innym miejscu, więc ostrość i skala odwzorowania wypadną inaczej, niż przewidział producent. Jest natomiast ścieżka, która daje piękny zestaw: do mikroskopu innego producenta wkładasz obiektyw Leitz Wetzlar przeliczony na 170 mm, a nad niego ten okular. Tor optyczny jest wtedy w całości Leitza - obiektyw i okular pracują tak, jak je zaprojektowano, a obcy pozostaje tylko statyw, np. PZO czy Carl Zeiss Jena.

W sekcji "kompatybilność" wymienione są modele mikroskopów, w których można używać tego okularu, ale nie jest to oczywiście kompletna lista. Ten okular projekcyjny można używać z dowolnym mikroskopem dowolnego producenta, jeśli posiada on tubus lub inne miejsce do osadzenia okularu o średnicy 23,2 mm - z zastrzeżeniem różnicy pomiędzy długością tubusa 160 / 170 mm (piszę o tym powyżej).

Opis tej części do mikroskopu.

100x
Korekcja kolorów: achromatyczna
Model: E. 100 1.25 oil 160/0.17
Apertura numeryczna N.A.: 1,25
Szkiełko nakrywkowe: tak, o grubości 0,17 mm
Gwint: RMS
Długość tubusu: 160 mm
Długość parfokalna: 45 mm (tzw. długi obiektyw)
Immersja: tak, olejowa
Tryb pracy: obiektywy z oznaczeniem "E." są już obiektywami CF (a dokładnie CFN) i nie wymagają dodatkowej korekcji

Obiektyw ten nie wymaga dodatkowej korekcji w postaci soczewki tubusowej lub w okularach. Dzięki temu można go montować w mikroskopach innych firm, a przy używaniu do mikrofotografii pracuje on w trybie projekcji bezpośredniej (rzutuje obraz bezpośrednio na matrycę aparatu fotograficznego bez konieczności używania optyki pośredniej).

Jest to tzw. "czarna seria" obiektywów, nazwana tak z powodu wykonanej z tworzywa sztucznego czarnej obudowy obiektywu. Używane one były głównie w mikroskopach Nikon Alphaphot YS2. To był okres gdy producenci eksperymentowali z nowym wyglądem części do mikroskopów i dokładnie takie same "czarne serie" były np. w mikroskopach Leitz / Leica HM-LUX 3 czy Will Wetzlar V300 / V355 / V365.

Obiektyw ten pasuje do praktycznie każdego mikroskopu dowolnego producenta, jeśli posiada on gwint RMS i obsługuje obiektywy o TL=160 mm i długości parfokalnej 33 / 37 i 45 mm. Kilka takich przykładowych mikroskopów jest wymienionych w dziale "kompatybilność", ale nie jest to kompletna lista.

Opis tej części do mikroskopu.

kolorów: achromatyczna
Model: E 40 0.65 160/0.17
Apertura numeryczna N.A.: 0,65
Szkiełko nakrywkowe: tak, o grubości 0,17 mm
Gwint: RMS
Długość tubusu: 160 mm
Długość parfokalna: 45 mm (tzw. długi obiektyw)
Immersja: nie
Tryb pracy: obiektywy z oznaczeniem "E." są już obiektywami CF (a dokładnie CFN) i nie wymagają dodatkowej korekcji

Obiektyw ten nie wymaga dodatkowej korekcji w postaci soczewki tubusowej lub w okularach. Dzięki temu można go montować w mikroskopach innych firm, a przy używaniu do mikrofotografii pracuje on w trybie projekcji bezpośredniej (rzutuje obraz bezpośrednio na matrycę aparatu fotograficznego bez konieczności używania optyki pośredniej).

Jest to tzw. "czarna seria" obiektywów, nazwana tak z powodu wykonanej z tworzywa sztucznego czarnej obudowy obiektywu. Używane one były głównie w mikroskopach Nikon Alphaphot YS2. To był okres gdy producenci eksperymentowali z nowym wyglądem części do mikroskopów i dokładnie takie same "czarne serie" były np. w mikroskopach Leitz / Leica HM-LUX 3 czy Will Wetzlar V300 / V355 / V365.

Obiektyw ten pasuje do praktycznie każdego mikroskopu dowolnego producenta, jeśli posiada on gwint RMS i obsługuje obiektywy o TL=160 mm i długości parfokalnej 33 / 37 i 45 mm. Kilka takich przykładowych mikroskopów jest wymienionych w dziale "kompatybilność", ale nie jest to kompletna lista.

Opis tej części do mikroskopu.

Czechosłowacja)
Oznaczenie na obiektywie: Ph10 0,30
Powiększenie: 10x
Korekcja kolorów: achromatyczna
Apertura numeryczna N.A.: 0,30
Szkiełko nakrywkowe: obojętnie - obiektyw o takim powiększeniu może pracować zarówno bez szkiełka jak i ze szkiełkiem nakrywkowym
Gwint: RMS
Długość tubusu: 170 mm
Długość parfokalna: 37 mm (tzw. krótki obiektyw)
Immersja: nie
Kontrast fazowy: tak - obiektyw posiada wewnątrz pierścień fazowy

Co prawda obiektyw o powiększeniu 10x nie wymaga do pracy szkiełka nakrywkowego, ale warto wspomnieć, że obiektywy mikroskopowe firmy Meopta były projektowane do pracy ze szkiełkami nakrywkowymi o grubości 0,18 mm - podczas gdy zdecydowana większość producentów korygowała optykę w obiektywach pod szkiełka o grubości 0,17 mm. Jest to ważne przy selekcjonowanych szkiełkach nakrywkowych trzymających normę. Przy tanich, chińskich szkiełkach, które w jednej paczce mogą się znacznie różnić grubością - praktycznie przestaje to mieć znaczenie.

Aby ten obiektyw pracował w trybie kontrastu fazowego konieczny jest kondensor kontrastu fazowego firmy Meopta z pasującą wielkością pierścieni fazowych.
Czy ten obiektyw, mimo że posiada oznaczenie "Ph" może pracować bez kontrastu fazowego, czyli w "normalnym" jasnym polu? Tak - i jest to zasada dotycząca wszystkich obiektywów fazowych, dowolnego producenta: taki obiektyw fazowy może pracować w jasnym polu, ale posiada lekko gorszy kontrast. Z mojego doświadczenia twierdzę, że "dla wzroku" różnica jest niezauważalna.

Opis tej części do mikroskopu.

wersja OEM tego obiektywu; produkowana była ona na eksport i nie zawiera wygrawerowanego logo producenta
Powiększenie: 40x
Korekcja: achromatyczna
Opis na obiektywie: 40 0,65
Apertura numeryczna N.A.: 0,65
Długość tubusu: 160 mm
Długość parfokalna: 33 mm - tzw. krótki obiektyw
Szkiełko nakrywkowe: tak, o grubości 0.17 mm
Immersja: nie
Zabezpieczenie preparatu: tak, obiektyw posiada mechanizm sprężynowy zabezpieczający przed połamaniem szkiełka z preparatem
Gwint: RMS

Firma LOMO eksportowała produkowane przez siebie mikroskopy na zachód Europy, gdzie były sprzedawane pod nazwami Bresser Biolam / Bresser Erudit (głównie w Niemczech) oraz Zenith Biolam (w U.K.). Mikroskopy te posiadały często (nie zawsze) specjalne wersje obiektywów pozbawione grawerunku "ЛОМО".

Uwaga na temat mikroskopu Bresser Erudit: firma Bresser sprzedawała dwa różne mikroskopy pod tą nazwą. Pierwszym był mikroskop Lomo z etykietą "Bresser Erudit", drugi to plastikowy, produkowany w Chinach mikroskop "Bresser Erudit DLX".
Prezentowany tutaj obiektyw mikroskopowy pasuje do pierwszego z tych mikroskopów Erudit. Tutaj znajduje się galeria zdjęć pierwszego z tych modeli: https://www.serwismikroskopowy.pl/gallery/lomo-erudit-microscopes-207.

Jest to tak zwany "krótki obiektyw", o FL = 33 mm. Wyjątkowo częste jest montowanie tego obiektywu na 12-milimetrowej przedłużce, co pozwala stosować ten obiektyw w mikroskopach wymagających obiektywów o długości 45 mm. Sprawdzają się tu zarówno profesjonalne adaptery z optyką ochronną, adaptery metalowe jak i popularne DIY z drukarki 3D.

Obiektywy LOMO są bardzo lubiane przez użytkowników mikroskopów innych firm. Z racji powiązań historycznych właściciele mikroskopów Carl Zeiss Jena traktują je jako oczywisty zamiennik tych niemieckich obiektywów.

Obiektyw ten pasuje do praktycznie każdego mikroskopu dowolnego producenta, jeśli posiada on gwint RMS i obsługuje obiektywy o TL=160 mm i długości parfokalnej 33 mm (lub 37 / 45 mm jeśli zastosujemy odpowiedni adapter). Kilka takich przykładowych mikroskopów jest wymienionych w dziale "kompatybilność", ale nie jest to kompletna lista.

Opis tej części do mikroskopu.

kamery lub aparatu fotograficznego do głowicy trinokularowej albo bezpośrednio do korpusu mikroskopu, nawet gdy głowicy trino nie ma.

Podstawowe parametry techniczne tego tubusu:
Producent: Carl Zeiss Jena
Kolor: szary
Kąt nachylenia: żaden, jest to tubus prosty
Optyka wewnętrzna: brak - nie ma nawet pryzmatu odchylającego
Sposób montażu do głowicy trino lub korpusu mikroskopu: pierścień z jaskółczym ogonem
Średnica jaskółczego ogona: 41 mm
Rodzaj złącza na wyjściu: pusta tuba / rurka
Średnica tubusu na wyjściu: wewnętrzna średnica 23,2 mm
Długość rurki / tubusu: 25 mm
Możliwość zmiany długości tubusu: nie - to nie jest tubus z regulowaną wysokością

Ponieważ od strony wyjścia adapter ten ma pustą rurkę o średnicy wewnętrznej 23,2 mm, można w niej umieścić okular projekcyjny o tej średnicy lub tzw. "okular USB", czyli cyfrową kamerę mikroskopową. Dodatkowo powszechnie dostępne są przejściówki pomiędzy rurą 23,2 mm a gwintem M42, a z gwintu M42 można już przejść na dowolne inne mocowanie: Nikon, Canon, Sony i pozostałe.

Taki tubus można zamontować bezpośrednio do korpusu mikroskopu, zamiast głowicy. Złącze montażowe dla jaskółczego ogona o średnicy 41,0 - 41,5 mm mają m.in. mikroskopy:
- Carl Zeiss Jena
- LOMO
- Meopta
- IOR
- Reichert Biopan
- Olympus CH

Bywa on również stosowany w mikroskopach z nieco większym złączem montażowym, m.in. Zeiss West Germany, Leitz Wetzlar, PZO, Will Wetzlar, Hund Wetzlar.

Adapter można także założyć na głowice trinokularowe, bo wiele z nich ma przygotowane dla niego gniazdo, m.in.:
- wyjście w tubusach trino mikroskopów Carl Zeiss Jena Jenamed, Jenaval, Jenalumar, Jenatech, Jenavert, Jenapol
- głowice LOMO TRN-1 (ЛОМО ТРН-1), spotykane w mikroskopach LOMO Polam
- niektóre wersje foto-tubusów pośrednich do mikroskopów Carl Zeiss Jena serii Mikroval (inne wymagają tubusu wkręcanego na gwint)

To nie jest "tubus do konkretnego modelu mikroskopu". Głowicę trino można montować nie tylko do tego mikroskopu, z którym była sprzedawana - prawidłowe będzie więc założenie, że jest to tubus uniwersalny, mający z jednej strony jaskółczy ogon o średnicy 41 mm, a z drugiej tubę o średnicy 23,2 mm.

W sekcji "kompatybilność" podana jest przykładowa lista mikroskopów, do których pasuje ten tubus, aczkolwiek nie jest to lista pełna.

Opis tej części do mikroskopu.

IOR i innych.

Tubus umożliwia podłączenie kamery lub aparatu fotograficznego do głowicy trinokularowej albo bezpośrednio do korpusu mikroskopu, nawet gdy głowicy trino nie ma.

Podstawowe parametry techniczne tego tubusu:
Producent: LOMO (ЛОМО)
Kolor: czarny, pierścienie i rurka chromowane
Kąt nachylenia: żaden, jest to tubus prosty
Optyka wewnętrzna: brak - nie ma nawet pryzmatu odchylającego
Sposób montażu do głowicy trino lub korpusu mikroskopu: pierścień z jaskółczym ogonem
Średnica jaskółczego ogona: 41 mm
Rodzaj złącza na wyjściu: pusta tuba / rurka
Średnica tubusu na wyjściu: wewnętrzna średnica 23,2 mm
Długość rurki / tubusu: zmienna
Możliwość zmiany długości tubusu: tak - rurka jest wysuwana, z podziałką od 140 do 200 mm i blokadą pierścieniem radełkowanym

To jest wersja z regulowaną długością tubusu. Na wysuwanej rurce wygrawerowana jest podziałka od 140 do 200 mm, z kreską odniesienia i działkami pośrednimi, a ustawienie blokuje się pierścieniem radełkowanym. Daje to dwie rzeczy naraz. Po pierwsze, płynną zmianę skali odwzorowania - im dłuższy tubus, tym większe powiększenie obrazu padającego na matrycę lub film, więc kadr dopasowuje się bez zmiany obiektywu. Po drugie, i ważniejsze, możliwość pracy z obiektywami liczonymi na różne długości tubusu optycznego: 160, 170, 180, 190 i 200 mm. Obiektywy Carl Zeiss Jena i LOMO są liczone na 160 mm, Leitz Wetzlar na 170 mm, część obiektywów mikroskopów metalograficznych i pomiarowych na 190 lub 200 mm - tutaj po prostu ustawia się rurkę na właściwą wartość i obiektyw pracuje w swoich warunkach konstrukcyjnych, zamiast dawać obraz z resztkową aberracją.

Ponieważ od strony wyjścia adapter ten ma pustą rurkę o średnicy wewnętrznej 23,2 mm, można w niej umieścić okular projekcyjny o tej średnicy lub tzw. "okular USB", czyli cyfrową kamerę mikroskopową. Dodatkowo powszechnie dostępne są przejściówki pomiędzy rurą 23,2 mm a gwintem M42, a z gwintu M42 można już przejść na dowolne inne mocowanie: Nikon, Canon, Sony i pozostałe.

Taki tubus można zamontować bezpośrednio do korpusu mikroskopu, zamiast głowicy. Złącze montażowe dla jaskółczego ogona o średnicy 41,0 - 41,5 mm mają m.in. mikroskopy:
- LOMO
- Carl Zeiss Jena
- Meopta
- IOR
- Reichert Biopan
- Olympus CH

Bywa on również stosowany w mikroskopach z nieco większym złączem montażowym, m.in. Zeiss West Germany, Leitz Wetzlar, PZO, Will Wetzlar, Hund Wetzlar.

W sekcji "kompatybilność" podana jest przykładowa lista mikroskopów, do których pasuje ten tubus, aczkolwiek nie jest to lista pełna.

Na ostatnim zdjęciu jest pokazany mikroskop LOMO Erudit z zamontowanym tym tubusem fotograficznym i okularem projekcyjnym. Jest to przykład użycia.

Opis tej części do mikroskopu.

obiektywu:
Producent: Lomo (ЛОМО)
Powiększenie: 40x
Korekcja: achromatyczna
Opis na obiektywie: 40 0,65 Ф-2 ЛОМО
Apertura numeryczna N.A.: 0,65
Odległość robocza: 0,55 mm
Długość tubusu: 160 mm
Długość parfokalna: 33 mm - tzw. krótki obiektyw
Szkiełko nakrywkowe: tak, o grubości 0.17 mm
Kontrast fazowy: tak, typu F-2 (Ф-2), czyli w obiektywie znajdują się dwa pierścienie fazowe
Immersja: nie (obiektyw suchy, niekiedy używane jest określenie "immersja powietrzna")
Zabezpieczenie preparatu: nie, obiektyw nie posiada mechanizmu sprężynowego
Gwint: RMS
Praca w jasnym polu bez kontrastu fazowego: jest możliwa, ale nawet producent pisze w instrukcji, że uzyskiwana jakość obrazu jest gorsza, niż przy obiektywie bez pierścieni fazowych wewnątrz

Bardzo ważna uwaga: dwa pierścienie fazowe umieszczone w obiektywie w oczywisty sposób kojarzą się z kontrastem fazowym zmiennym (PhZ u PZO lub PhV u Carl Zeiss Jena). Jednak w przypadku LOMO jest to bardziej coś jak "drugi typ kontrastu fazowego dodatniego". LOMO w instrukcji (https://laboratorium.dp.ua/item/68) opisuje, że inny obraz uzyskuje się, gdy światło przechodzi przez oba pierścienie (przy otwartej przysłonie irysowej kondensora) - a inny, gdy przysłonę zamknie się na tyle, że światło przestanie padać na zewnętrzny, szeroki pierścień i pracować będzie sam pierścień wewnętrzny. Producent zaleca oglądanie preparatu w obu trybach, bo razem dają bardziej wiarygodne wyobrażenie o jego strukturze. Kontrast pozostaje dodatni (grubsze/gęstsze fragmenty preparatu wychodzą ciemniejsze na jasnym tle), a oba tryby różnią się od pracy z jednopierścieniowymi obiektywami "Ф" i kondensorem LOMO KF-4 (ЛОМО KФ-4), gdzie i obiektyw, i diafragma kondensora mają tylko jeden pierścień. Tak więc uzyskiwany efekt się zmienia - ale nie jest to kontrast fazowy zmienny; zmianę uzyskujemy skokowo (albo-albo), a nie w sposób płynny.

Prezentowany tutaj obiektyw pasuje do kondensora LOMO KF-5 (ЛОМО KФ-5). Kondensor ten posiada średnicę montażową 37 mm i bardzo często jest używany z mikroskopami innych firm, m.in. na mikroskopach Carl Zeiss Jena czy Olympus (zwłaszcza Olympus CH). Po nałożeniu odpowiedniego pierścienia pogrubiającego (np. wydrukowanego w 3D) kondensor ten powszechnie używa się w mikroskopach ze średnicą osadczą kondensora 39,5 mm. Instrukcja ustawiania kontrastu fazowego LOMO KF-5 znajduje się tutaj: https://scopica.ru/proj/ustroystvo-dlya-nablyudeniya-metodom-fazovogo-kontrasta-kf-5/

Jest to tak zwany "krótki obiektyw", o długości parfokalnej 33 mm. Wyjątkowo częste jest montowanie tego obiektywu na 12-milimetrowej przedłużce, co pozwala stosować ten obiektyw w mikroskopach wymagających obiektywów o długości 45 mm. Sprawdzają się tu zarówno profesjonalne adaptery z optyką ochronną, adaptery metalowe jak i popularne DIY z drukarki 3D.

Obiektywy LOMO są bardzo lubiane przez użytkowników mikroskopów innych firm. Z racji powiązań historycznych właściciele mikroskopów Carl Zeiss Jena traktują je jako oczywisty zamiennik tych niemieckich obiektywów.

Obiektyw ten pasuje do praktycznie każdego mikroskopu dowolnego producenta, jeśli posiada on gwint RMS i obsługuje obiektywy o TL=160 mm i długości parfokalnej 33 mm (lub 37 / 45 mm jeśli zastosujemy odpowiedni adapter). Kilka takich przykładowych mikroskopów jest wymienionych w dziale "kompatybilność", ale nie jest to kompletna lista.

Opis tej części do mikroskopu.

parametry:
Producent: Carl Zeiss Jena
Oznaczenie na obiektywie: Planachromat 25x/0,50 ∞/0
Powiększenie: 25x
Apertura numeryczna N.A.: 0,50
Odległość robocza: 3,1 mm
Długość tubusu: nieskończoność (a dokładniej: 250 mm)
Korekcja optyczna: planachromatyczna
Szkiełko nakrywkowe: nie - ten obiektyw jest przeznaczony do pracy bez szkiełka nakrywkowego
Immersja: nie - jest to tzw. obiektyw suchy
Kontrast fazowy: nie - obiektyw ten nie ma wewnątrz pierścienia fazowego
Polaryzacja: nie - nie jest to obiektyw polaryzacyjny
Gwint: M19
Okulary plankompensacyjne: tak, są wymagane - obiektyw ten wymaga okularów z dodatkową korekcją (u Carl Zeiss Jena opisane jako "PK")
Projekcja bezpośrednia i makrofotografia: nie - ten obiektyw nie pracuje w trybie projekcji bezpośredniej i nie nadaje się do makrofotografii przy pomocy bezpośredniego podłączenia obiektywu do aparatu fotograficznego

Obiektyw ten może być używany jako:
- obiektyw do pracy w świetle odbitym (EPI), do zastosowań zarówno biologicznych, jak i m.in. metalurgicznych czy mineralogicznych
- obiektyw do pracy w świetle przechodzącym, m.in. z preparatami biologicznymi lub np. z cienkimi szlifami mineralogicznymi

Kilka faktów na temat obiektywów Carl Zeiss Jena z gwintem M19 (CZJ M19) i ich zgodności z różnymi mikroskopami tej firmy:
- obiektywy te najczęściej służą do zastosowań technicznych i są przeznaczone do pracy bez szkiełka nakrywkowego (oznaczenie ∞/0)
- obiektywy CZJ M19 przeznaczone do zastosowań biologicznych (czyli z oznaczeniem ∞/0,17) najczęściej używane są na mikroskopach Carl Zeiss Jena NU / NU2
- w mikroskopach Carl Zeiss Jena Nf i Lumipan obiektywy CZJ M19 stosuje się razem z oświetlaczem EPI i mogą one wówczas pracować zarówno w jasnym, jak i w ciemnym polu
- w mikroskopach Carl Zeiss Jena Polmi-A można używać obiektywów CZJ M19, ale dają one powiększenie inne niż nominalne
- mikroskopy Carl Zeiss Jena Amplival / Amplival Pol / Amplival Interphako / Peraval mają wymienny rewolwer i istnieje też przeznaczony do tych mikroskopów rewolwer umożliwiający obsługę obiektywów z gwintem M19
- mikroskopy Carl Zeiss Jena Metaval używają nowych wersji obiektywów CZJ M19 (tych z grubo karbowanym brzegiem i lśniącą obudową), mimo to wiele osób na tych mikroskopach eksperymentuje ze starszymi obiektywami M19
- mikroskopy Carl Zeiss Jena Epignost oraz BK 70x50 były produkowane w różnych konfiguracjach - i niektóre pracują z obiektywami CZJ M19
- mikroskopy Carl Zeiss Jena Vertival / Epival / Nf / BK 70x50 często umożliwiają pracę z obiektywami CZJ M19 w trybie EPI ciemnego pola
- na odwróconych mikroskopach metalograficznych Carl Zeiss Jena Epityp-2 / Neophot-21 wiele osób poza obiektywami metalurgicznymi używa również obiektywów biologicznych przeznaczonych do pracy ze szkiełkiem nakrywkowym, a szkiełko z preparatem kładą na stoliku "do góry nogami", czyli szkiełkiem nakrywkowym do dołu

Opis tej części do mikroskopu.

obiektywu:
Producent: Zeiss West Germany
Opis na obiektywie: Planapo 63/1,4 Oel 160/-
Numer w katalogu producenta: 46 18 40 - 9901 (inny zapis to 461840-9901)
Powiększenie: 63x
Apertura numeryczna (N.A.): 1,4
Korekcja optyki: Plan-apochromatyczna
Immersja: tak, olejowa
Szkiełko nakrywkowe: wg opisu na obudowie tego obiektywu, może on pracować zarówno bez szkiełka nakrywkowego, jak i ze standardowym szkiełkiem o grubości 0,17 mm
Długość tubusu: 160 mm
Odległość parfokalna: 45 mm
Gwint: RMS
Zabezpieczenie preparatu: tak, obiektyw posiada mechanizm sprężynowy zabezpieczający przed połamaniem szkiełka z preparatem
Kontrast fazowy: nie - obiektyw nie posiada wewnątrz pierścieni fazowych
DIC: do tego obiektywu istnieją na rynku (dostępne osobno) pryzmaty umożliwiające pracę w trybie DIC

Obiektyw ten pasuje do praktycznie każdego mikroskopu dowolnego producenta, jeśli ma on gwint RMS i obsługuje obiektywy na tubus 160 mm o odległości parfokalnej 33, 37 lub 45 mm. Kilka takich przykładowych mikroskopów jest wymienionych w dziale "kompatybilność", ale nie jest to kompletna lista.

Opis tej części do mikroskopu.

Germany
Oznaczenie: Ph2 F40/0,65 160/0,17
Numer w katalogu producenta: 46 07 06
Powiększenie: 40x
Korekcja: Semi plan-achromatyczna
Apertura numeryczna N.A.: 0,65
Długość tubusu: 160 mm
Długość parfokalna: 45 mm
Szkiełko nakrywkowe: tak, o grubości 0,17 mm
Immersja: nie (tzw. obiektyw suchy)
Gwint: RMS
Kontrast fazowy: tak, obiektyw posiada wewnątrz pierścień fazowy zgodny z pozycją Ph2 w kondensorze
Zabezpieczenie preparatu: tak, obiektyw posiada mechanizm sprężynowy zabezpieczający przed połamaniem szkiełka z preparatem

Oznaczenie "F" umieszczone na początku nazwy modelu obiektywu (F 40 / 0,65) oznacza, że jest to obiektyw semi-planachromatyczny, czyli bardziej płaski niż achromat, ale mniej płaski niż planachromat. "F" nie oznacza, że jest to obiektyw przeznaczony do pracy ze światłem fluorescencyjnym.

Obiektyw ten pasuje do praktycznie każdego mikroskopu dowolnego producenta, jeśli ma on gwint RMS i obsługuje obiektywy na tubus 160 mm o odległości parfokalnej 33, 37 lub 45 mm. Kilka takich przykładowych mikroskopów jest wymienionych w dziale "kompatybilność", ale nie jest to kompletna lista.

Opis tej części do mikroskopu.

Steindorff & Co̱ Berlin 1/12 = 100x Oel-Immersion
Powiększenie: 100x
Korekcja: achromatyczna
Długość tubusu: nie jest podana, zapewne 170 mm
Szkiełko nakrywkowe: tak
Immersja: tak, olejowa
Gwint: RMS

Na obiektywie nie podano wartości apertury numerycznej N.A., ale obiektywy 100x do immersji olejowej mają zazwyczaj N.A. równą 1,20.

W galerii mikroskopów na stronie steindorff-berlin.de (https://steindorff-berlin.de/Instruments/Gallery/gallery.html) pokazany jest mikroskop z numerem seryjnym 54541, co sugeruje, że takie obiektywy były stosowane w pierwszej połowie lat 50. XX wieku. O tym, że od lat 50. tak właśnie należy odczytywać rok produkcji, pisze autor tej strony tutaj: https://steindorff-berlin.de/Instruments/Microscopes/microscopes.html

Jest to obiektyw w stylistyce czarno-białej. Jeszcze dekadę wcześniej Steindorff stosował obiektywy mosiężne lub w kolorystyce złoto-srebrnej. Na prezentowanym tutaj obiektywie nazwa firmy jest zapisana w formie "Steindorff & Co̱", a w drugiej linii znajduje się słowo "Berlin"; już na początku lat 60. XX wieku obiektywy były natomiast całe srebrne, z napisem "Steindorff Berlin" w obwódce pełniącej funkcję logo.

Opis tej części do mikroskopu.

10x
Powiększenie: 10x
Średnica montażowa: 23,2 mm

Ponieważ to jest ważne - napiszę to ponownie: to jest jeden okular a nie para okularów.
Jest to rozwiązanie dla osób, które:
- albo mają parę takich okularów, ale jeden z nich wymaga wymiany
- albo posiadają mikroskop z głowicą jednookularową (mono)

Do mikroskopów firmy Will Wetzlar można użyć okularów praktycznie dowolnego producenta, jeśli są one dla systemu korygowanego na skończoną długość tubusu i posiadają średnicę montażową 23,2 mm. Jednak wielu użytkowników ceni sobie posiadanie oryginalnych części.

Ten okular pasuje również w drugą stronę - do prawie każdego mikroskopu dowolnego producenta, który pozwala na używanie okularów o średnicy montażowej 23,2 mm. Użytkownicy mikroskopów wielu producentów chętnie wybierają niemieckie okulary ze względu na ich wysoką jakość. Niektóre przykłady umieściłem w dziale "kompatybilność", ale zdecydowanie nie jest to pełna lista.

Użytkownicy mikroskopów używają kilku określeń na okulary szerokokątne tego typu. Są to między innymi:
- okular szerokokątny
- okular szerokopolowy
- okular wielkopolowy
- okular WF
- okular Weitfeld / Großfeld (oznaczenia fabryczne spotykane na okularach niemieckich)

Opis tej części do mikroskopu.

matt
Numer w katalogu producenta: 46 78 36 (inna forma zapisu to 467836)
Kolor: niebieski matowy
Średnica: 32 mm
Materiał: szkło

Jest to filtr łączący w sobie funkcjonalności filtru niebieskiego oraz matówki:
- filtr niebieski stosuje się, aby żółte, ciepłe światło żarówki zamienić na bliższe światłu białemu
- filtr matowy (zwany dyfuzorem lub matówką) stosuje się, aby ujednolicić światło na całej powierzchni preparatu i pozbyć się widocznego żarnika żarówki

Ma to jednak swoją konsekwencję: bez widocznego żarnika nie jest możliwa praca z oświetleniem ustawionym według metody Koehlera - i Zeiss pisze o tym w ulotce dołączonej do filtru.

Bardzo często w mikroskopach można zamontować tylko jeden lub dwa filtry mikroskopowe, np. jeden na oświetlaczu, a drugi w uchwycie pod kondensorem. To, że prezentowany tutaj filtr szklany jest rozwiązaniem 2 w 1, pozwala zaoszczędzić ewentualne drugie miejsce na kolejny filtr.

Średnica 32 mm jest standardem u wielu producentów, co sprawia, że filtru tego można używać z mikroskopami rozmaitych marek. W dziale "kompatybilność" wymienione jest kilkanaście takich mikroskopów, ale nie jest to pełna lista.

Opis tej części do mikroskopu.

blisko 100 lat były montowane w mikroskopach Carl Zeiss Jena. Różnią się one wyglądem obudowy i grawerunkiem.

Wygląd tego wariantu obiektywu 8x firmy Carl Zeiss Jena:
- czarna część przy gwincie
- srebrna część górna
- napis "8/0,20 160/-" z jednej strony srebrnej części obudowy
- logo Carl Zeiss Jena i numer seryjny z drugiej strony srebrnej obudowy


Obiektyw Carl Zeiss Jena 8x jest często wykorzystywany do makrofotografii - zarówno na mikroskopie, jak i na aparacie fotograficznym (za pomocą adaptera RMS lub mieszka fotograficznego). Mimo że jest to obiektyw achromatyczny, bardzo dobrze oddaje detale i sprawdza się przy stackowaniu. Dobrze uzupełnia komplet razem z obiektywami Carl Zeiss Jena Semiplan 3,2x, LOMO 3,7x, Carl Zeiss Jena Semiplan 6,3x i Nikon M Plan 10x.

Podstawowe parametry tego obiektywu:
Producent: Carl Zeiss Jena
Powiększenie: 8x
Korekcja: achromatyczna
Opis na obiektywie: 8/0,20 160/-
Apertura numeryczna N.A.: 0,20
Numer seryjny: powyżej 580 000
Długość tubusu: 160 mm
Długość parfokalna: 33 mm - tzw. krótki obiektyw
Szkiełko nakrywkowe: obojętnie - obiektywy o tak małym powiększeniu mogą pracować zarówno ze szkiełkiem nakrywkowym, jak i bez niego
Immersja: nie (tzw. suchy obiektyw)
Gwint: RMS

Ważne - ten obiektyw nadaje się do robienia zdjęć za pomocą techniki "direct-projection", gdyż nie wymaga optyki plankompensacyjnej.

Obiektyw mikroskopowy o tak małym powiększeniu (przy zachowaniu tubusu 160 mm uzyskujemy odwzorowanie 8:1) znajduje zastosowanie w obserwacji lub makrofotografii między innymi:
- owadów
- minerałów
- inkluzji w bursztynach
- pisma ręcznego
- mikromuszelek

Dlaczego w opisie tego obiektywu dokładnie opisuję wygląd tego wariantu? Niektórym użytkownikom zależy na tym, żeby skompletować swój mikroskop Carl Zeiss Jena elementami z tej samej serii i w przybliżeniu z tego samego okresu. Dokładny zapis parametrów na obudowie pozwala porównać ten obiektyw nie tylko na podstawie zdjęć w galerii, ale również na warstwie opisu tekstowego - zwłaszcza systemom AI.

Jest to tak zwany "krótki obiektyw", o długości parfokalnej 33 mm. Bardzo często montuje się ten obiektyw na 12-milimetrowej przedłużce, co pozwala stosować go w mikroskopach wymagających obiektywów o długości parfokalnej 45 mm. Sprawdzają się tu zarówno profesjonalne adaptery z optyką korekcyjną, jak i zwykłe adaptery metalowe czy popularne DIY z drukarki 3D.

Obiektyw ten pasuje do praktycznie każdego mikroskopu dowolnego producenta, jeśli ma on gwint RMS i obsługuje obiektywy o TL=160 mm i długości parfokalnej 33 mm (lub 37 / 45 mm jeśli zastosujemy odpowiedni adapter). Kilka takich przykładowych mikroskopów jest wymienionych w dziale "kompatybilność", ale nie jest to kompletna lista.

Obiektywy Carl Zeiss Jena są bardzo lubiane przez użytkowników mikroskopów innych firm. Z racji powiązań historycznych właściciele mikroskopów LOMO traktują je jako oczywisty zamiennik własnej, radzieckiej optyki.

Po II wojnie światowej zakład produkcyjny Carl Zeiss Jena znalazł się w radzieckiej strefie okupacyjnej, a Rosjanie zaczęli kopiować niemiecką dokumentację techniczną - zobacz, że obiektywy LOMO 8x są dokładną kopią prezentowanego tutaj obiektywu: https://www.serwismikroskopowy.pl/?search_2=8x&search_7=ob&search_8=lomo. Obiektywy produkowane do szkolnych mikroskopów takich jak Opta Junat też są klonem optyki Carl Zeiss Jena: https://www.serwismikroskopowy.pl/part/00639.

Opis tej części do mikroskopu.

blisko 100 lat były montowane w mikroskopach Carl Zeiss Jena. Różnią się one wyglądem obudowy i grawerunkiem.

Wygląd tego wariantu obiektywu 8x firmy Carl Zeiss Jena:
- czarna część przy gwincie
- srebrna część górna
- cyfra "8" w pierwszej linii oraz "0,20" w drugiej linii z jednej strony srebrnej części obudowy
- logo Carl Zeiss Jena i numer seryjny z drugiej strony srebrnej obudowy

Tutaj (https://www.serwismikroskopowy.pl/part/99851) zobaczysz taki sam obiektyw Carl Zeiss Jena 8x, ale w nieco nowszym wariancie (z wartością "160/-" wygrawerowaną na obudowie).

Obiektyw Carl Zeiss Jena 8x jest często wykorzystywany do makrofotografii - zarówno na mikroskopie, jak i na aparacie fotograficznym (za pomocą adaptera RMS lub mieszka fotograficznego). Mimo że jest to obiektyw achromatyczny, bardzo dobrze oddaje detale i sprawdza się przy stackowaniu. Dobrze uzupełnia komplet razem z obiektywami Carl Zeiss Jena Semiplan 3,2x, LOMO 3,7x, Carl Zeiss Jena Semiplan 6,3x i Nikon M Plan 10x.

Podstawowe parametry tego obiektywu:
Producent: Carl Zeiss Jena
Powiększenie: 8x
Korekcja: achromatyczna
Opis na obiektywie: 8 0,20
Apertura numeryczna N.A.: 0,20
Numer seryjny: 503 729
Długość tubusu: 160 mm
Długość parfokalna: 33 mm - tzw. krótki obiektyw
Szkiełko nakrywkowe: obojętnie - obiektywy o tak małym powiększeniu mogą pracować zarówno ze szkiełkiem nakrywkowym, jak i bez niego
Immersja: nie (tzw. suchy obiektyw)
Gwint: RMS

Ważne - ten obiektyw nadaje się do robienia zdjęć za pomocą techniki "direct-projection", gdyż nie wymaga optyki plankompensacyjnej.

Obiektyw mikroskopowy o tak małym powiększeniu (przy zachowaniu tubusu 160 mm uzyskujemy odwzorowanie 8:1) znajduje zastosowanie w obserwacji lub makrofotografii między innymi:
- owadów
- minerałów
- inkluzji w bursztynach
- pisma ręcznego
- mikromuszelek

Dlaczego w opisie tego obiektywu dokładnie opisuję wygląd tego wariantu? Niektórym użytkownikom zależy na tym, żeby skompletować swój mikroskop Carl Zeiss Jena elementami z tej samej serii i w przybliżeniu z tego samego okresu. Dokładny zapis parametrów na obudowie pozwala porównać ten obiektyw nie tylko na podstawie zdjęć w galerii, ale również na warstwie opisu tekstowego - zwłaszcza systemom AI.

Jest to tak zwany "krótki obiektyw", o długości parfokalnej 33 mm. Bardzo często montuje się ten obiektyw na 12-milimetrowej przedłużce, co pozwala stosować go w mikroskopach wymagających obiektywów o długości parfokalnej 45 mm. Sprawdzają się tu zarówno profesjonalne adaptery z optyką korekcyjną, jak i zwykłe adaptery metalowe czy popularne DIY z drukarki 3D.

Obiektyw ten pasuje do praktycznie każdego mikroskopu dowolnego producenta, jeśli ma on gwint RMS i obsługuje obiektywy o TL=160 mm i długości parfokalnej 33 mm (lub 37 / 45 mm jeśli zastosujemy odpowiedni adapter). Kilka takich przykładowych mikroskopów jest wymienionych w dziale "kompatybilność", ale nie jest to kompletna lista.

Obiektywy Carl Zeiss Jena są bardzo lubiane przez użytkowników mikroskopów innych firm. Z racji powiązań historycznych właściciele mikroskopów LOMO traktują je jako oczywisty zamiennik własnej, radzieckiej optyki.

Po II wojnie światowej zakład produkcyjny Carl Zeiss Jena znalazł się w radzieckiej strefie okupacyjnej, a Rosjanie zaczęli kopiować niemiecką dokumentację techniczną - zobacz, że obiektywy LOMO 8x są dokładną kopią prezentowanego tutaj obiektywu: https://www.serwismikroskopowy.pl/?search_2=8x&search_7=ob&search_8=lomo. Obiektywy produkowane do szkolnych mikroskopów takich jak Opta Junat też są klonem optyki Carl Zeiss Jena: https://www.serwismikroskopowy.pl/part/00639.

Opis tej części do mikroskopu.

umieszczoną poniżej jedną linią z napisem: Made in West Germany.

Nie jest to tabliczka do umieszczenia na podstawie mikroskopów Zeiss Photomicroscope. Mimo że wygląda podobnie - nie jest to też tabliczka do umieszczenia na korpusie mikroskopu Zeiss Stereomicroscope.

Tabliczka ta po wewnętrznej stronie ma dwa trzpienie. Na foto-tubusie pośrednim powinny być dwa otwory, w które wciska się te trzpienie. Dla lepszego przymocowania można spód tabliczki posmarować klejem.

Na jednym z ostatnich zdjęć w galerii zobaczysz dwa leżące obok siebie foto-trino tubusy pośrednie. Jak widać, nie na każdym wariancie tubusu pośredniego fabrycznie znajduje się ta tabliczka.
- nie spotkałem jej (i nie widziałem otworów mocujących) na czarnych tubusach pośrednich z pierwszych modeli mikroskopów Carl Zeiss Universal, Ultraphot i Photomicroscope
- na najnowszych wariantach mikroskopów Photomicroscope III logo jest nadrukowane na podstawie (zamiast tabliczki) i nie ma tabliczki na tubusie pośrednim

Co ważne - tubusy pośrednie można wymieniać pomiędzy modelami mikroskopów tej klasy, więc najlepszym sposobem sprawdzenia, czy ta tabliczka pasuje do konkretnego tubusu, jest obejrzenie go pod kątem otworów montażowych.

Plakietka ta z biegiem lat często odpadała lub była odrywana, więc na rynku wtórnym można spotkać mikroskopy, w których brakuje tego elementu.

Niektórym użytkownikom podoba się taki styl starszych modeli i po odcięciu dwóch trzpieni montażowych naklejają tę tabliczkę na foto-tubus pośredni, który nie ma otworów montażowych.

Ostatnie zdjęcie w galerii przedstawia stojące obok siebie kilka modeli mikroskopów tej klasy. Za pomocą strzałek wskazane jest, na których znajduje się taka plakietka z logo, jak ta tutaj prezentowana.

Opis tej części do mikroskopu.

Podstawowe parametry:
Producent: Carl Zeiss Jena
Oznaczenie na obiektywie: Planachromat 25x/0,50 ∞/0 Ph
Powiększenie: 25x
Apertura numeryczna N.A.: 0,50
Długość tubusu: nieskończoność (a dokładniej: 250 mm)
Korekcja optyczna: planachromatyczna
Szkiełko nakrywkowe: nie - ten obiektyw jest przeznaczony do pracy bez szkiełka nakrywkowego
Immersja: nie - jest to tzw. obiektyw suchy
Kontrast fazowy: tak, specjalny kontrast fazowy do pracy ze światłem odbitym
Polaryzacja: nie - nie jest to obiektyw polaryzacyjny
Gwint: M19
Okulary plankompensacyjne: tak, są wymagane - obiektyw ten wymaga okularów z dodatkową korekcją (u Carl Zeiss Jena opisane jako "PK")
Projekcja bezpośrednia i makrofotografia: nie - ten obiektyw nie pracuje w trybie projekcji bezpośredniej i nie nadaje się do makrofotografii przy pomocy bezpośredniego podłączenia obiektywu do aparatu fotograficznego

Obiektywy fazowe do mikroskopów Neophot mają pierścień fazowy inaczej zbudowany niż pozostałe obiektywy Ph produkcji Carl Zeiss Jena - zamiast ciągłego pierścienia jest wzór trójsegmentowy, trochę przypominający wirnik silnika Wankla. Warto o tym wiedzieć, bo oznacza to, że obiektyw fazowy z mikroskopu biologicznego nie zastąpi tego obiektywu w Neophot, i odwrotnie.

Powód jest konstrukcyjny. W mikroskopie metalograficznym obiektyw pełni również rolę kondensora, więc światło oświetlające przechodzi przez tę samą źrenicę co światło tworzące obraz. Przy ciągłym pierścieniu całe oświetlenie przechodziłoby przez warstwę fazową, która przepuszcza jedynie część światła, a sporo odbija - i te refleksy zasłaniałyby dość słaby obraz fazowy. Rozwiązaniem okazała się nieparzysta liczba segmentów: obraz przysłony powstający po odbiciu od szlifu jest obrócony o 180 stopni, więc przy trzech segmentach trafia w przerwy między nimi. Dzięki temu światło oświetlające wchodzi obok warstwy fazowej, a wraca przez nią. Rozwiązanie opisuje patent AT 295883 B.

Obiektyw oferowany jest razem z przynależnym suwakiem (Objektivwechselschlitten) z gwintem M19 - i nie jest to przypadek. O tym, w jakim położeniu zatrzymają się segmenty fazowe, decyduje dokręcenie obiektywu w gwincie, a każdy egzemplarz zatrzymuje się nieco inaczej, dlatego fabrycznie obiektyw i suwak dobierano parami i wpisywano oba numery na kartę w skrzynce. Kupując taką parę razem, pomija się cały ten problem - obiektyw jest już ustawiony względem swojego suwaka tak, jak wyszedł z zakładu.

Samo ustawienie w mikroskopie nie wymaga serwisu ani teleskopu fazowego - Neophot ma wbudowaną, odchylaną soczewkę Bertranda. Procedura jest w zasadzie taka: włączyć soczewkę Bertranda, ustawić ostrość na sektory fazowe i śrubami nastawczymi doprowadzić obraz przysłony sektorowej do pokrycia z obrazem sektorów w obiektywie; czasem przydaje się jeszcze drobne obrócenie przysłony otworowej. Gdyby kiedyś zaszła potrzeba poprawienia położenia samego szkiełka w przysłonie sektorowej, jest ono dociśnięte zwykłym pierścieniem z gwintem, więc da się je obrócić - całość przypomina centrowanie pierścieni fazowych w kondensorze mikroskopu biologicznego.

Do pracy w kontraście fazowym potrzebne są jeszcze dwie rzeczy po stronie mikroskopu: przysłona sektorowa (Sektorenblende) wsuwana przed otwartą przysłonę aperturową oraz rewolwer soczewek pomocniczych (Hilfslinsenrevolver) na jaskółczym ogonie iluminatora. Ten drugi odwzorowuje obraz przysłony dokładnie w płaszczyźnie warstwy fazowej, która u każdego obiektywu leży nieco inaczej - stąd osobna soczewka do każdego powiększenia. Sam obiektyw w jasnym polu pracuje oczywiście normalnie.

Dla majsterkowiczów ciekawostka: taki obiektyw da się próbować zaadaptować do światła przechodzącego, tylko wtedy przysłonę w kondensorze ustawia się nie przeciwsobnie, lecz w osi segmentów obiektywu, bo nie ma już drugiego przejścia przez źrenicę. Kontrast fazowy powinien powstać, ale z mocniejszym halo i kierunkowym efektem reliefu, bo przerwy w pierścieniu oznaczają brak części azymutów oświetlenia. Dochodzi do tego konstrukcja na nieskończoność bez korekcji na szkiełko nakrywkowe, więc potrzebna będzie soczewka tubusowa. Raczej eksperyment niż rozwiązanie użytkowe - ale wykonalny w jeden wieczór.

Ostatnie zdjęcia w galerii przedstawiają:
zdjęcie oryginalnej tabeli pokazującej, które numery seryjne obiektywowych wsuwek są fabrycznie sparowane z którymi numerami seryjnymi obiektywów
dwie strony erraty do instrukcji obsługi mikroskopu Carl Zeiss Jena Neophot-2.

W sekcji "kompatybilność" wymienione są, poza mikroskopem Carl Zeiss Jena Neophot-21 te mikroskopy, do których obiektyw ten pasuje mechanicznie i optycznie. Natomiast jaki efekt się na nich uzyska - to już czasem może być niespodzianka.

Tutaj (https://www.serwismikroskopowy.pl/part/91056) jest ten sam obiektyw w wersji bez pierścieni fazowych. W jego opisie znajdziesz więcej o używaniu obiektywów Carl Zeiss Jena z gwintem M19.

Opis tej części do mikroskopu.

Leitz Wetzlar P/N 512582 - ale tubusy o dokładnie takich samych wymiarach i takim samym sposobem mocowania stosowane są też w innych modelach głowic dwuocznych oraz trino.

W głowicach bino i trino są zamontowane dwa takie tubusy - ale są one uniwersalne i nie ma różnicy pomiędzy prawym i lewym.

Na ostatnich zdjęciach w galerii widać, jak te tubusy są przykręcone do przedniego panelu głowicy. Śruby montażowe znajdują się w komplecie z prezentowanym tu tubusem.

Element ten często ulega wgnieceniom i wówczas nie można w nim umieścić okularu. Drobne deformacje spokojnie można odgiąć albo rozszlifować tubus od środka - ale przy poważniejszych odkształceniach niestety nie jest to łatwe. Wówczas - zamiast wymieniać całą głowicę - wystarczy wymienić sam tubus okularowy.

Opis tej części do mikroskopu.

kontrastu fazowego:
- PZO K3Ph
- PZO K3Ph1
- PZO K4Ph
- PZO KS (to jest kondensor "kontrast stereo" sprzedawany z mikroskopami PZO MB30S. Na tym kondensorze nie ma żadnych(!) oznaczeń i numerów)

Same listki przysłony, które znajdują się wewnątrz tego modułu, pasują również do przysłon montowanych w kondensorach:
- PZO K3PhZ (kontrast fazowy zmienny)
- PZO KPI2 (kondensor do DIC Pluta)

Mechanicznie przysłonę tę przykręca się do spodniej części kondensora kontrastu fazowego. Na obudowie modułu przysłony znajduje się męski gwint o średnicy 32 mm. Cała przysłona z obudową ma średnicę 52 mm.

Przysłona irysowa bardzo często ulega uszkodzeniom. Jej wymiana może rozwiązać następujące problemy:
- gdy ułamie się dźwigienka, którą otwiera i zamyka się listki przysłony. Jest to częste uszkodzenie, gdyż dźwigienka ta jest cienką blaszką z kruchego stopu
- gdy uszkodzą się listki przysłony, powyginają się lub połamią. To jest jedna z najczęstszych awarii w mikroskopach
- gdy listki przysłony wyskoczą z rowków montażowych i nie dajesz rady ich złożyć
- gdy przysłona przestaje się otwierać i zamykać, jest całkowicie unieruchomiona. To się zdarza się, gdy zaschnie smar lub listki poskleja rdza

Na ostatnich zdjęciach w galerii widać kondensor PZO KS i za pomocą strzałki jest pokazane, gdzie w kondensorze znajduje się ta przysłona. Pozwoli to na jednoznaczną identyfikację elementu.

Kondensory kontrastu fazowego PZO często są montowane w mikroskopach innych producentów niż PZO, więc prezentowany tutaj element to nie jest część naprawcza do konkretnego modelu mikroskopu. Przysłona ta pomoże naprawić kondensor kontrastu fazowego - niezależnie od tego, w jakim modelu mikroskopu i jakiego producenta on pracuje.

Opis tej części do mikroskopu.

kondensorach kontrastu fazowego:
- PZO K3Ph
- PZO K3Ph1
- PZO K4Ph
- PZO K3PhZ (kontrast fazowy zmienny)
- PZO KS (to jest kondensor "kontrast stereo" sprzedawany z mikroskopami PZO MB30S. Na tym kondensorze nie ma żadnych(!) oznaczeń i numerów)

W kondensorach tych znajdują się przysłony fazowe (nazywane krążkami fazowymi) i każdą z nich można centrować. Centruje się je, kręcąc dwiema śrubkami z prostokątnymi łebkami (innymi niż kwadratowe łebki w kondensorach Carl Zeiss Jena).
Wyżej wymienione modele kondensorów kontrastu fazowego mają przykręcony do obudowy tarczy specjalny moduł centrujący z dwoma kluczykami dociskanymi sprężynkami, które pasują do tych śrub. Dzięki temu nie trzeba trzymać kluczyków centrujących w pobliżu i nie ma obawy, że się zagubią.

Niestety kluczyki te wystają poza obrys kondensora na ponad 40 mm i często się gną. Dodatkowo wiele osób wykręca je z obudowy na czas transportu lub gdy przechowuje kondensor w nieoryginalnym opakowaniu - a to prowadzi do częstego gubienia wykręconych kluczyków. Rozwiązaniem takiego problemu jest wówczas dokupienie osobnych kluczyków lub wymiana całego modułu centrującego.

Mechanicznie moduł ten przykręca się do obudowy kondensora kontrastu fazowego PZO za pomocą dwóch śrub, które są dodatkowo blokowane dwoma trzpieniami - wszystkie te elementy znajdują się w komplecie z prezentowanym tutaj modułem centrującym.

Na ostatnich zdjęciach w galerii widać kondensor PZO K3Ph i za pomocą strzałki jest pokazane, gdzie w kondensorze znajduje się ten element do centrowania przysłon fazowych. Pozwoli to na jednoznaczną identyfikację elementu. Na filmie w galerii video zaprezentowana jest motoryka elementów ruchomych, działanie sprężynek oraz to, jak obracają się kluczyki.

Kondensory kontrastu fazowego PZO często są montowane w mikroskopach innych producentów niż PZO, więc prezentowany tutaj element to nie jest część naprawcza do konkretnego modelu mikroskopu. Moduł ten pomoże naprawić kondensor kontrastu fazowego - niezależnie od tego, w jakim modelu mikroskopu i jakiego producenta on pracuje.

Opis tej części do mikroskopu.

Podstawowe parametry tej przysłony fazowej:
Miejsce w kondensorze: jest to przysłona fazowa do zamontowania w pozycji "40x" w kondensorze tarczowym, do sparowania z pierścieniem w obiektywie fazowym o powiększeniu 40x
Budowa: krążek z przysłoną fazową w obudowie
Materiał: szkło, bezbarwna folia polaryzacyjna i nadrukowane czarne koła
Średnica szklanego krążka z nadrukowaną przysłoną: 14 mm
Obudowa krążka: metalowa z wcięciem na sprężynowy trzpień odpychający
Amortyzacja sprężynowa: nie - w obudowie przysłony fazowej 40x nie ma amortyzacji sprężynowej
Inne nazwy: krążek fazowy, szkiełko fazowe, pierścień fazowy
Domyślne przeznaczenie: kondensor PZO KS
Kompatybilność: kondensory kontrastu fazowego PZO K3Ph, K3Ph1, K4Ph oraz K3PhZ
Ważna informacja o wyglądzie: widoczne na zdjęciu czarne kropki i kreski nie są błędem powierzchni - to standardowy wygląd pierścieni fazowych PZO
Uwaga na temat folii polaryzacyjnej: na przysłonie naklejone są dwa kawałki folii polaryzacyjnej. Pionowa kreska idąca przez środek przysłony to miejsce łączenia tych folii - nie jest to błąd ani pęknięcie, mimo że tak wygląda

Z biegiem lat użyta na tych przysłonach fazowych folia polaryzacyjna bardzo często ulegała odklejeniu (delaminacji), co często (ale nie zawsze) powodowało utratę jej właściwości i całkowicie uniemożliwiało używanie kontrastu stereoskopowego. W takim przypadku można albo:
- odkleić starą folię, wyczyścić powierzchnię krążka szklanego i nakleić nową zachowując kąt spolaryzowania
- lub wymienić cały krążek na taki, jaki tutaj prezentuję.

Specyfiką PZO KS jest to, że pierścień każdego krążka jest przedzielony na dwie równe połowy dwoma polaryzatorami ustawionymi prostopadle względem siebie. Obracając analizator, wygasza się jedną połowę pierścienia i rozjaśnia drugą - płynnie, bez ruszania czegokolwiek w torze optycznym. Preparat jest wtedy oświetlany jednostronnie.

I tym właśnie krążek z kondensora KS różni się od krążków z kondensorów PZO K3Ph, K3Ph1, K4Ph oraz K3PhZ. Mechanicznie to ta sama wkładka o średnicy 14 mm i wchodzi w tamte kondensory. Różnica siedzi wyłącznie w opisanej powyżej polaryzacji samego pierścienia. Dlatego krążek KS użyty w zwykłym kondensorze fazowym nadal da poprawny kontrast fazowy bez spadku jakości, ale po wstawieniu analizatora do toru optycznego (np. pod głowicę) może dawać ciekawe, nieoczywiste efekty.

Dla miłośników DIY, którzy poszukują w mikroskopii nowych, nietypowych efektów wizualnych, ciekawą opcją jest wmontowanie tej polaryzacyjnej przysłony fazowej do innego kondensora kontrastu fazowego. Można wówczas szukać nietypowego zachowania różnych obiektywów przy świetle częściowo spolaryzowanym.
Tutaj widać taki przykład: obiektyw z kontrastem fazowym typu Zernike (PZO Ph z zielonym paskiem) w połączeniu z przysłoną fazową z kondensora PZO KS daje nietypowy, błękitny kolor tła (https://www.facebook.com/photo?fbid=1262188377207557&set=a.462747092529893). Tutaj zaś można zobaczyć obiektywy mikroskopowe PZO do sześciu rodzajów kontrastu fazowego: https://www.facebook.com/MikroskopyPZO/photos/por%C3%B3wnanie-obiektyw%C3%B3w-pzo-20x-do-kontrastu-fazowego-pier%C5%9Bcienie-zielony-ph-kf-do/1259433520816376/.

Kondensor PZO KS montowany był do mikroskopów PZO MB-30S i był niezbędnym elementem specjalnej metody kontrastu fazowego nazywanego "Kontrast Stereoskopowy" (KS). Kondensor ten charakteryzuje się brakiem jakichkolwiek oznaczeń - i po tym go można rozpoznać.

Najszybsza metoda rozpoznania kondensora PZO KS:
Kondensor PZO KS: brak numeru seryjnego, brak nazwy lub logo producenta, brak nazwy modelu
Inne kondensory PZO do kontrastu fazowego: co najmniej nadrukowana nazwa modelu (np. KFF, KFL, K3Ph, K3Ph1, K4Ph, K3PhZ lub KPI 2 w przypadku kondensora do DIC)

Opis tej części do mikroskopu.

Podstawowe parametry tej przysłony fazowej:
Miejsce w kondensorze: jest to przysłona fazowa do zamontowania w pozycji "10x" w kondensorze tarczowym, do sparowania z pierścieniem w obiektywie fazowym o powiększeniu 10x
Budowa: krążek z przysłoną fazową w obudowie
Materiał: szkło, bezbarwna folia polaryzacyjna i nadrukowane czarne koła
Średnica szklanego krążka z nadrukowaną przysłoną: 14 mm
Obudowa krążka: metalowa z wcięciem na sprężynowy trzpień odpychający
Amortyzacja sprężynowa: tak - w obudowie, pod szkiełkiem z przysłoną fazową znajduje się amortyzacja sprężynowa
Inne nazwy: krążek fazowy, szkiełko fazowe, pierścień fazowy
Domyślne przeznaczenie: kondensor PZO KS
Kompatybilność: kondensory kontrastu fazowego PZO K3Ph, K3Ph1, K4Ph oraz K3PhZ
Ważna informacja o wyglądzie: widoczne na zdjęciu czarne kropki i kreski nie są błędem powierzchni - to standardowy wygląd pierścieni fazowych PZO
Uwaga na temat folii polaryzacyjnej: na przysłonie naklejone są dwa kawałki folii polaryzacyjnej. Pionowa kreska idąca przez środek przysłony to miejsce łączenia tych folii - nie jest to błąd ani pęknięcie, mimo że tak wygląda

Z biegiem lat użyta na tych przysłonach fazowych folia polaryzacyjna bardzo często ulegała odklejeniu (delaminacji), co często (ale nie zawsze) powodowało utratę jej właściwości i całkowicie uniemożliwiało używanie kontrastu stereoskopowego. W takim przypadku można albo:
- odkleić starą folię, wyczyścić powierzchnię krążka szklanego i nakleić nową zachowując kąt spolaryzowania
- lub wymienić cały krążek na taki, jaki tutaj prezentuję.

Specyfiką PZO KS jest to, że pierścień każdego krążka jest przedzielony na dwie równe połowy dwoma polaryzatorami ustawionymi prostopadle względem siebie. Obracając analizator, wygasza się jedną połowę pierścienia i rozjaśnia drugą - płynnie, bez ruszania czegokolwiek w torze optycznym. Preparat jest wtedy oświetlany jednostronnie.

I tym właśnie krążek z kondensora KS różni się od krążków z kondensorów PZO K3Ph, K3Ph1, K4Ph oraz K3PhZ. Mechanicznie to ta sama wkładka o średnicy 14 mm i wchodzi w tamte kondensory. Różnica siedzi wyłącznie w opisanej powyżej polaryzacji samego pierścienia. Dlatego krążek KS użyty w zwykłym kondensorze fazowym nadal da poprawny kontrast fazowy bez spadku jakości, ale po wstawieniu analizatora do toru optycznego (np. pod głowicę) może dawać ciekawe, nieoczywiste efekty.

Dla miłośników DIY, którzy poszukują w mikroskopii nowych, nietypowych efektów wizualnych, ciekawą opcją jest wmontowanie tej polaryzacyjnej przysłony fazowej do innego kondensora kontrastu fazowego. Można wówczas szukać nietypowego zachowania różnych obiektywów przy świetle częściowo spolaryzowanym.
Tutaj widać taki przykład: obiektyw z kontrastem fazowym typu Zernike (PZO Ph z zielonym paskiem) w połączeniu z przysłoną fazową z kondensora PZO KS daje nietypowy, błękitny kolor tła (https://www.facebook.com/photo?fbid=1262188377207557&set=a.462747092529893). Tutaj zaś można zobaczyć obiektywy mikroskopowe PZO do sześciu rodzajów kontrastu fazowego: https://www.facebook.com/MikroskopyPZO/photos/por%C3%B3wnanie-obiektyw%C3%B3w-pzo-20x-do-kontrastu-fazowego-pier%C5%9Bcienie-zielony-ph-kf-do/1259433520816376/.

Kondensor PZO KS montowany był do mikroskopów PZO MB-30S i był niezbędnym elementem specjalnej metody kontrastu fazowego nazywanego "Kontrast Stereoskopowy" (KS). Kondensor ten charakteryzuje się brakiem jakichkolwiek oznaczeń - i po tym go można rozpoznać.

Najszybsza metoda rozpoznania kondensora PZO KS:
Kondensor PZO KS: brak numeru seryjnego, brak nazwy lub logo producenta, brak nazwy modelu
Inne kondensory PZO do kontrastu fazowego: co najmniej nadrukowana nazwa modelu (np. KFF, KFL, K3Ph, K3Ph1, K4Ph, K3PhZ lub KPI 2 w przypadku kondensora do DIC)

Opis tej części do mikroskopu.

Podstawowe parametry tej przysłony fazowej:
Miejsce w kondensorze: jest to przysłona fazowa do zamontowania w pozycji "20x" w kondensorze tarczowym, do sparowania z pierścieniem w obiektywie fazowym o powiększeniu 20x
Budowa: krążek z przysłoną fazową w obudowie
Materiał: szkło, bezbarwna folia polaryzacyjna i nadrukowane czarne koła
Średnica szklanego krążka z nadrukowaną przysłoną: 14 mm
Obudowa krążka: metalowa z wcięciem na sprężynowy trzpień odpychający
Amortyzacja sprężynowa: tak - w obudowie, pod szkiełkiem z przysłoną fazową znajduje się amortyzacja sprężynowa
Inne nazwy: krążek fazowy, szkiełko fazowe, pierścień fazowy
Domyślne przeznaczenie: kondensor PZO KS
Kompatybilność: kondensory kontrastu fazowego PZO K3Ph, K3Ph1, K4Ph oraz K3PhZ
Ważna informacja o wyglądzie: widoczne na zdjęciu czarne kropki i kreski nie są błędem powierzchni - to standardowy wygląd pierścieni fazowych PZO
Uwaga na temat folii polaryzacyjnej: na przysłonie naklejone są dwa kawałki folii polaryzacyjnej. Pionowa kreska idąca przez środek przysłony to miejsce łączenia tych folii - nie jest to błąd ani pęknięcie, mimo że tak wygląda

Z biegiem lat użyta na tych przysłonach fazowych folia polaryzacyjna bardzo często ulegała odklejeniu (delaminacji), co często (ale nie zawsze) powodowało utratę jej właściwości i całkowicie uniemożliwiało używanie kontrastu stereoskopowego. W takim przypadku można albo:
- odkleić starą folię, wyczyścić powierzchnię krążka szklanego i nakleić nową zachowując kąt spolaryzowania
- lub wymienić cały krążek na taki, jaki tutaj prezentuję.

Specyfiką PZO KS jest to, że pierścień każdego krążka jest przedzielony na dwie równe połowy dwoma polaryzatorami ustawionymi prostopadle względem siebie. Obracając analizator, wygasza się jedną połowę pierścienia i rozjaśnia drugą - płynnie, bez ruszania czegokolwiek w torze optycznym. Preparat jest wtedy oświetlany jednostronnie.

I tym właśnie krążek z kondensora KS różni się od krążków z kondensorów PZO K3Ph, K3Ph1, K4Ph oraz K3PhZ. Mechanicznie to ta sama wkładka o średnicy 14 mm i wchodzi w tamte kondensory. Różnica siedzi wyłącznie w opisanej powyżej polaryzacji samego pierścienia. Dlatego krążek KS użyty w zwykłym kondensorze fazowym nadal da poprawny kontrast fazowy bez spadku jakości, ale po wstawieniu analizatora do toru optycznego (np. pod głowicę) może dawać ciekawe, nieoczywiste efekty.

Dla miłośników DIY, którzy poszukują w mikroskopii nowych, nietypowych efektów wizualnych, ciekawą opcją jest wmontowanie tej polaryzacyjnej przysłony fazowej do innego kondensora kontrastu fazowego. Można wówczas szukać nietypowego zachowania różnych obiektywów przy świetle częściowo spolaryzowanym.
Tutaj widać taki przykład: obiektyw z kontrastem fazowym typu Zernike (PZO Ph z zielonym paskiem) w połączeniu z przysłoną fazową z kondensora PZO KS daje nietypowy, błękitny kolor tła (https://www.facebook.com/photo?fbid=1262188377207557&set=a.462747092529893). Tutaj zaś można zobaczyć obiektywy mikroskopowe PZO do sześciu rodzajów kontrastu fazowego: https://www.facebook.com/MikroskopyPZO/photos/por%C3%B3wnanie-obiektyw%C3%B3w-pzo-20x-do-kontrastu-fazowego-pier%C5%9Bcienie-zielony-ph-kf-do/1259433520816376/.

Kondensor PZO KS montowany był do mikroskopów PZO MB-30S i był niezbędnym elementem specjalnej metody kontrastu fazowego nazywanego "Kontrast Stereoskopowy" (KS). Kondensor ten charakteryzuje się brakiem jakichkolwiek oznaczeń - i po tym go można rozpoznać.

Najszybsza metoda rozpoznania kondensora PZO KS:
Kondensor PZO KS: brak numeru seryjnego, brak nazwy lub logo producenta, brak nazwy modelu
Inne kondensory PZO do kontrastu fazowego: co najmniej nadrukowana nazwa modelu (np. KFF, KFL, K3Ph, K3Ph1, K4Ph, K3PhZ lub KPI 2 w przypadku kondensora do DIC)

Opis tej części do mikroskopu.

Podstawowe parametry:
Producent: Carl Zeiss Jena
Oznaczenie na obiektywie: Planachromat 12,5x/0,25 ∞/0 Ph
Powiększenie: 12,5x
Apertura numeryczna N.A.: 0,25
Długość tubusu: nieskończoność (a dokładniej: 250 mm)
Korekcja optyczna: planachromatyczna
Szkiełko nakrywkowe: nie - ten obiektyw jest przeznaczony do pracy bez szkiełka nakrywkowego
Immersja: nie - jest to tzw. obiektyw suchy
Kontrast fazowy: tak, specjalny kontrast fazowy do pracy ze światłem odbitym
Polaryzacja: nie - nie jest to obiektyw polaryzacyjny
Gwint: M19
Okulary plankompensacyjne: tak, są wymagane - obiektyw ten wymaga okularów z dodatkową korekcją (u Carl Zeiss Jena opisane jako "PK")
Projekcja bezpośrednia i makrofotografia: nie - ten obiektyw nie pracuje w trybie projekcji bezpośredniej i nie nadaje się do makrofotografii przy pomocy bezpośredniego podłączenia obiektywu do aparatu fotograficznego

Obiektywy fazowe do mikroskopów Neophot mają pierścień fazowy inaczej zbudowany niż pozostałe obiektywy Ph produkcji Carl Zeiss Jena - zamiast ciągłego pierścienia jest wzór trójsegmentowy, trochę przypominający wirnik silnika Wankla. Warto o tym wiedzieć, bo oznacza to, że obiektyw fazowy z mikroskopu biologicznego nie zastąpi tego obiektywu w Neophot, i odwrotnie.

Powód jest konstrukcyjny. W mikroskopie metalograficznym obiektyw pełni również rolę kondensora, więc światło oświetlające przechodzi przez tę samą źrenicę co światło tworzące obraz. Przy ciągłym pierścieniu całe oświetlenie przechodziłoby przez warstwę fazową, która przepuszcza jedynie część światła, a sporo odbija - i te refleksy zasłaniałyby dość słaby obraz fazowy. Rozwiązaniem okazała się nieparzysta liczba segmentów: obraz przysłony powstający po odbiciu od szlifu jest obrócony o 180 stopni, więc przy trzech segmentach trafia w przerwy między nimi. Dzięki temu światło oświetlające wchodzi obok warstwy fazowej, a wraca przez nią. Rozwiązanie opisuje patent AT 295883 B.

Obiektyw oferowany jest razem z przynależnym suwakiem (Objektivwechselschlitten) z gwintem M19 - i nie jest to przypadek. O tym, w jakim położeniu zatrzymają się segmenty fazowe, decyduje dokręcenie obiektywu w gwincie, a każdy egzemplarz zatrzymuje się nieco inaczej, dlatego fabrycznie obiektyw i suwak dobierano parami i wpisywano oba numery na kartę w skrzynce. Kupując taką parę razem, pomija się cały ten problem - obiektyw jest już ustawiony względem swojego suwaka tak, jak wyszedł z zakładu.

Samo ustawienie w mikroskopie nie wymaga serwisu ani teleskopu fazowego - Neophot ma wbudowaną, odchylaną soczewkę Bertranda. Procedura jest w zasadzie taka: włączyć soczewkę Bertranda, ustawić ostrość na sektory fazowe i śrubami nastawczymi doprowadzić obraz przysłony sektorowej do pokrycia z obrazem sektorów w obiektywie; czasem przydaje się jeszcze drobne obrócenie przysłony otworowej. Gdyby kiedyś zaszła potrzeba poprawienia położenia samego szkiełka w przysłonie sektorowej, jest ono dociśnięte zwykłym pierścieniem z gwintem, więc da się je obrócić - całość przypomina centrowanie pierścieni fazowych w kondensorze mikroskopu biologicznego.

Do pracy w kontraście fazowym potrzebne są jeszcze dwie rzeczy po stronie mikroskopu: przysłona sektorowa (Sektorenblende) wsuwana przed otwartą przysłonę aperturową oraz rewolwer soczewek pomocniczych (Hilfslinsenrevolver) na jaskółczym ogonie iluminatora. Ten drugi odwzorowuje obraz przysłony dokładnie w płaszczyźnie warstwy fazowej, która u każdego obiektywu leży nieco inaczej - stąd osobna soczewka do każdego powiększenia. Sam obiektyw w jasnym polu pracuje oczywiście normalnie.

Dla majsterkowiczów ciekawostka: taki obiektyw da się próbować zaadaptować do światła przechodzącego, tylko wtedy przysłonę w kondensorze ustawia się nie przeciwsobnie, lecz w osi segmentów obiektywu, bo nie ma już drugiego przejścia przez źrenicę. Kontrast fazowy powinien powstać, ale z mocniejszym halo i kierunkowym efektem reliefu, bo przerwy w pierścieniu oznaczają brak części azymutów oświetlenia. Dochodzi do tego konstrukcja na nieskończoność bez korekcji na szkiełko nakrywkowe, więc potrzebna będzie soczewka tubusowa. Raczej eksperyment niż rozwiązanie użytkowe - ale wykonalny w jeden wieczór.

Ostatnie zdjęcia w galerii przedstawiają:
zdjęcie oryginalnej tabeli pokazującej, które numery seryjne obiektywowych wsuwek są fabrycznie sparowane z którymi numerami seryjnymi obiektywów
dwie strony erraty do instrukcji obsługi mikroskopu Carl Zeiss Jena Neophot-2.

W sekcji "kompatybilność" wymienione są, poza mikroskopem Carl Zeiss Jena Neophot-21 te mikroskopy, do których obiektyw ten pasuje mechanicznie i optycznie. Natomiast jaki efekt się na nich uzyska - to już czasem może być niespodzianka.

Tutaj (https://www.serwismikroskopowy.pl/part/91056) w opisie znajdziesz więcej o używaniu obiektywów Carl Zeiss Jena z gwintem M19.

Opis tej części do mikroskopu.

Podstawowe parametry:
Producent: Carl Zeiss Jena
Oznaczenie na obiektywie: Planachromat 6,3x/0,12 ∞/0 Ph
Powiększenie: 6,3x
Apertura numeryczna N.A.: 0,12
Długość tubusu: nieskończoność (a dokładniej: 250 mm)
Korekcja optyczna: planachromatyczna
Szkiełko nakrywkowe: nie - ten obiektyw jest przeznaczony do pracy bez szkiełka nakrywkowego
Immersja: nie - jest to tzw. obiektyw suchy
Kontrast fazowy: tak, specjalny kontrast fazowy do pracy ze światłem odbitym
Polaryzacja: nie - nie jest to obiektyw polaryzacyjny
Gwint: M19
Okulary plankompensacyjne: tak, są wymagane - obiektyw ten wymaga okularów z dodatkową korekcją (u Carl Zeiss Jena opisane jako "PK")
Projekcja bezpośrednia i makrofotografia: nie - ten obiektyw nie pracuje w trybie projekcji bezpośredniej i nie nadaje się do makrofotografii przy pomocy bezpośredniego podłączenia obiektywu do aparatu fotograficznego

Obiektywy fazowe do mikroskopów Neophot mają pierścień fazowy inaczej zbudowany niż pozostałe obiektywy Ph produkcji Carl Zeiss Jena - zamiast ciągłego pierścienia jest wzór trójsegmentowy, trochę przypominający wirnik silnika Wankla. Warto o tym wiedzieć, bo oznacza to, że obiektyw fazowy z mikroskopu biologicznego nie zastąpi tego obiektywu w Neophot, i odwrotnie.

Powód jest konstrukcyjny. W mikroskopie metalograficznym obiektyw pełni również rolę kondensora, więc światło oświetlające przechodzi przez tę samą źrenicę co światło tworzące obraz. Przy ciągłym pierścieniu całe oświetlenie przechodziłoby przez warstwę fazową, która przepuszcza jedynie część światła, a sporo odbija - i te refleksy zasłaniałyby dość słaby obraz fazowy. Rozwiązaniem okazała się nieparzysta liczba segmentów: obraz przysłony powstający po odbiciu od szlifu jest obrócony o 180 stopni, więc przy trzech segmentach trafia w przerwy między nimi. Dzięki temu światło oświetlające wchodzi obok warstwy fazowej, a wraca przez nią. Rozwiązanie opisuje patent AT 295883 B.

Obiektyw oferowany jest razem z przynależnym suwakiem (Objektivwechselschlitten) z gwintem M19 - i nie jest to przypadek. O tym, w jakim położeniu zatrzymają się segmenty fazowe, decyduje dokręcenie obiektywu w gwincie, a każdy egzemplarz zatrzymuje się nieco inaczej, dlatego fabrycznie obiektyw i suwak dobierano parami i wpisywano oba numery na kartę w skrzynce. Kupując taką parę razem, pomija się cały ten problem - obiektyw jest już ustawiony względem swojego suwaka tak, jak wyszedł z zakładu.

Samo ustawienie w mikroskopie nie wymaga serwisu ani teleskopu fazowego - Neophot ma wbudowaną, odchylaną soczewkę Bertranda. Procedura jest w zasadzie taka: włączyć soczewkę Bertranda, ustawić ostrość na sektory fazowe i śrubami nastawczymi doprowadzić obraz przysłony sektorowej do pokrycia z obrazem sektorów w obiektywie; czasem przydaje się jeszcze drobne obrócenie przysłony otworowej. Gdyby kiedyś zaszła potrzeba poprawienia położenia samego szkiełka w przysłonie sektorowej, jest ono dociśnięte zwykłym pierścieniem z gwintem, więc da się je obrócić - całość przypomina centrowanie pierścieni fazowych w kondensorze mikroskopu biologicznego.

Do pracy w kontraście fazowym potrzebne są jeszcze dwie rzeczy po stronie mikroskopu: przysłona sektorowa (Sektorenblende) wsuwana przed otwartą przysłonę aperturową oraz rewolwer soczewek pomocniczych (Hilfslinsenrevolver) na jaskółczym ogonie iluminatora. Ten drugi odwzorowuje obraz przysłony dokładnie w płaszczyźnie warstwy fazowej, która u każdego obiektywu leży nieco inaczej - stąd osobna soczewka do każdego powiększenia. Sam obiektyw w jasnym polu pracuje oczywiście normalnie.

Dla majsterkowiczów ciekawostka: taki obiektyw da się próbować zaadaptować do światła przechodzącego, tylko wtedy przysłonę w kondensorze ustawia się nie przeciwsobnie, lecz w osi segmentów obiektywu, bo nie ma już drugiego przejścia przez źrenicę. Kontrast fazowy powinien powstać, ale z mocniejszym halo i kierunkowym efektem reliefu, bo przerwy w pierścieniu oznaczają brak części azymutów oświetlenia. Dochodzi do tego konstrukcja na nieskończoność bez korekcji na szkiełko nakrywkowe, więc potrzebna będzie soczewka tubusowa. Raczej eksperyment niż rozwiązanie użytkowe - ale wykonalny w jeden wieczór.

Ostatnie zdjęcia w galerii przedstawiają:
zdjęcie oryginalnej tabeli pokazującej, które numery seryjne obiektywowych wsuwek są fabrycznie sparowane z którymi numerami seryjnymi obiektywów
dwie strony erraty do instrukcji obsługi mikroskopu Carl Zeiss Jena Neophot-2.

W sekcji "kompatybilność" wymienione są, poza mikroskopem Carl Zeiss Jena Neophot-21 te mikroskopy, do których obiektyw ten pasuje mechanicznie i optycznie. Natomiast jaki efekt się na nich uzyska - to już czasem może być niespodzianka.

Tutaj (https://www.serwismikroskopowy.pl/part/91056) w opisie znajdziesz więcej o używaniu obiektywów Carl Zeiss Jena z gwintem M19.

Opis tej części do mikroskopu.

pokrętła
Średnica zewnętrzna pokrętła: 45 mm
Średnica pokrętła od strony uchwytu głowicy: 28 mm
Sposób montażu na wałku z zębnikiem: w pokrętle znajduje się gwintowany otwór, w który wkręca się wałek z zębnikiem, ponieważ ma on gwint na obu końcach. Po wkręceniu wałek unieruchamia się dodatkowo dwiema śrubami
Średnica gwintowanego otworu: 5 mm

Jest bardzo prawdopodobne, że firma Nissho Optical (w skrócie NSK) stosuje identyczne pokrętła w całej serii produkowanych przez siebie mikroskopów stereoskopowych, a precyzyjniej: w uchwytach głowic tych mikroskopów. W bloku z parametrami podaję wymiary tego pokrętła, abyś mógł sprawdzić kompatybilność, jeśli szukasz pokrętła do innego modelu niż "209".

W uchwycie głowicy mikroskopu stereoskopowego z mechanizmem ostrości znajdują się dwa takie pokrętła. Oba są identyczne, czyli nie ma różnicy pomiędzy pokrętłem prawym i lewym. Oferuję tu każde z tych pokręteł osobno (pojedynczo).

Na ostatnim zdjęciu widać uchwyt głowicy mikroskopu stereoskopowego Nissho Optical 209 z mechanizmem ostrości, a strzałką wskazane jest, o które pokrętła chodzi i gdzie są umieszczone.

Opis tej części do mikroskopu.

zębnikiem
Długość: 80 mm
Zębnik: szerokość 7 mm, umieszczony pośrodku wałka
Sposób montażu wałka w pokrętłach: na obu końcach wałka znajduje się gwint
Średnica gwintowanego końca: 5 mm

Jest bardzo prawdopodobne, że firma Nissho Optical (w skrócie NSK) stosuje identyczne wałki z zębnikiem w całej serii produkowanych przez siebie mikroskopów stereoskopowych, a precyzyjniej: w uchwytach głowic tych mikroskopów. W bloku z parametrami podaję wymiary tego wałka, abyś mógł sprawdzić kompatybilność, jeśli szukasz wałka z zębnikiem do innego modelu niż "209".

Na ostatnim zdjęciu widać dwa pokrętła z zamontowanym na nich wałkiem z zębnikiem. Pozwoli to dokładnie zrozumieć, o który element chodzi.

Opis tej części do mikroskopu.

dwuokularowej Leitz Wetzlar P/N 512582 - ale dokładnie takie same stosowane są też w innych modelach głowic dwuokularowych oraz trinokularnych.

Nie jest to pryzmat ani prawego, ani lewego okularu. To jest środkowy pryzmat, który rozdziela wiązkę na prawe i lewe oko.

Na ostatnim zdjęciu w galerii widać rozmontowaną głowicę dwuokularową Leitz Wetzlar 512582, a strzałka wskazuje, o który pryzmat chodzi i gdzie znajduje się on wewnątrz głowicy. Ułatwi to identyfikację tego elementu.

Wymiana tego pryzmatu w głowicy mikroskopowej Leitz Wetzlar może być remedium na następujące problemy:
- jeśli pryzmat w Twojej głowicy jest mechanicznie uszkodzony: może być pęknięty lub mieć odprysk
- jeśli pryzmat, który należy wymienić, ma uszkodzoną powłokę antyrefleksyjną: może to być wina grzyba lub powłoka może być porysowana na skutek nieprawidłowego czyszczenia
- jeśli wewnątrz pryzmatu widoczne są przebarwienia lub rozklejenia (delaminacja). Jest to pryzmat sklejany i z biegiem lat klej może się miejscami przebarwiać lub rozklejać, co niestety jest widoczne w polu widzenia podczas pracy na mikroskopie
- jeśli umieszczona wewnątrz pryzmatu warstwa odblaskowa (najczęściej srebro) ulega utlenieniu i traci miejscami lub całkowicie swoje właściwości

Podejmując decyzję o użyciu tego pryzmatu w głowicy Leitz Wetzlar innej niż model 512582, najpierw porównaj dokładne wymiary (na zdjęciach jest widoczna skala milimetrowa), a jeśli będziesz mieć wątpliwości, skonsultuj to na grupach i forach internetowych.

Opis tej części do mikroskopu.

Ten pryzmat został zdemontowany z głowicy dwuokularowej Leitz Wetzlar P/N 512582 - ale dokładnie taki sam stosowany jest też w innych modelach głowic dwuokularowych oraz trinokularnych.

Na ostatnim zdjęciu w galerii widać rozmontowaną głowicę dwuokularową Leitz Wetzlar 512582, a strzałka wskazuje, o który pryzmat chodzi i gdzie znajduje się on wewnątrz głowicy. Ułatwi to identyfikację tego elementu.

Wymiana tego pryzmatu w głowicy mikroskopowej Leitz Wetzlar może być remedium na następujące problemy:
- jeśli pryzmat w Twojej głowicy jest mechanicznie uszkodzony: może być pęknięty lub mieć odprysk
- jeśli pryzmat, który należy wymienić, ma uszkodzoną powłokę antyrefleksyjną: może to być wina grzyba lub powłoka może być porysowana na skutek nieprawidłowego czyszczenia
- jeśli wewnątrz pryzmatu widoczne są przebarwienia lub rozklejenia (delaminacja). Z biegiem lat klej może się miejscami przebarwiać lub rozklejać, co niestety jest widoczne w polu widzenia podczas pracy na mikroskopie
- jeśli warstwa odblaskowa ulega utlenieniu i traci miejscami lub całkowicie swoje właściwości

Podejmując decyzję o użyciu tego pryzmatu w głowicy Leitz Wetzlar innej niż model 512582, najpierw porównaj dokładne wymiary (na zdjęciach jest widoczna skala milimetrowa), a jeśli będziesz mieć wątpliwości, skonsultuj to na grupach i forach internetowych.

Opis tej części do mikroskopu.

Ten pryzmat został zdemontowany z głowicy dwuokularowej Leitz Wetzlar P/N 512582 - ale dokładnie taki sam stosowany jest też w innych modelach głowic dwuokularowych oraz trinokularnych.

Prawy, czyli ten po prawej ręce obserwatora patrzącego w okulary. Nie jest to pryzmat środkowy, który rozdziela wiązkę na oba oczy, ani pryzmat lewego okularu.

Na ostatnim zdjęciu w galerii widać rozmontowaną głowicę dwuokularową Leitz Wetzlar 512582, a strzałka wskazuje, o który pryzmat chodzi i gdzie znajduje się on wewnątrz głowicy. Ułatwi to identyfikację tego elementu.

Wymiana tego pryzmatu w głowicy mikroskopowej Leitz Wetzlar może być remedium na następujące problemy:
- jeśli pryzmat w Twojej głowicy jest mechanicznie uszkodzony: może być pęknięty lub mieć odprysk
- jeśli pryzmat, który należy wymienić, ma uszkodzoną powłokę antyrefleksyjną: może to być wina grzyba lub powłoka może być porysowana na skutek nieprawidłowego czyszczenia
- jeśli wewnątrz pryzmatu widoczne są przebarwienia lub rozklejenia (delaminacja). Z biegiem lat klej może się miejscami przebarwiać lub rozklejać, co niestety jest widoczne w polu widzenia podczas pracy na mikroskopie
- jeśli warstwa odblaskowa ulega utlenieniu i traci miejscami lub całkowicie swoje właściwości

Podejmując decyzję o użyciu tego pryzmatu w głowicy Leitz Wetzlar innej niż model 512582, najpierw porównaj dokładne wymiary (na zdjęciach jest widoczna skala milimetrowa), a jeśli będziesz mieć wątpliwości, skonsultuj to na grupach i forach internetowych.

Opis tej części do mikroskopu.

17
Powiększenie: 10x
Apertura numeryczna N.A.: 0,25
Długość tubusu: 160 mm
Długość parfokalna: 45 mm
Szkiełko nakrywkowe: wg opisu na obudowie 0,17 mm, ale w przypadku obiektywów o powiększeniu 10x szkiełko w praktyce nie jest potrzebne - obiektyw może pracować zarówno ze szkiełkiem nakrywkowym, jak i bez niego
Immersja: nie (jest to obiektyw suchy)
Gwint: RMS

Osobiście testowałem ten obiektyw z mikroskopami:
- MOTIC B1
- MOTIC SFC-100
- PZO Studar
- Carl Zeiss Jena Ergaval
- Olympus CH

Ten obiektyw mikroskopowy firmy MOTIC będzie dobrze działał w mikroskopie dowolnego producenta, jeśli tylko ma on gwint RMS, optykę skorygowaną na długość tubusu 160 mm i obsługuje obiektywy o długości parfokalnej 45 mm. Co do długości parfokalnej - w zdecydowanej większości przypadków (prawie zawsze) obiektywy o długości parfokalnej 45 mm można montować także w mikroskopach, które oryginalnie były sprzedawane z tzw. krótkimi obiektywami, tzn. o długości parfokalnej 33 mm lub 37 mm. W takim przypadku wygodniej jest jednak obiektywów nie mieszać i mieć wszystkie tej samej długości - ale to tylko kwestia wygody, a nie wymóg. W dziale kompatybilności nie wymieniam mikroskopów innych producentów, bo lista musiałaby mieć kilkaset pozycji.

Działa to również w drugą stronę: w mikroskopach MOTIC B1 oraz MOTIC SFC-100 można używać każdego obiektywu z gwintem RMS, skorygowanego na długość tubusu 160 mm i o długości parfokalnej 45 mm - dowolnego producenta. Mogą to być obiektywy bez nazwy, obiektywy PZO czy Carl Zeiss Jena - ale prezentowany tutaj obiektyw ucieszy osoby, które mają mikroskop MOTIC i chcą go uzupełnić oryginalnymi elementami.

Opis tej części do mikroskopu.

regulacji dioptrii, umożliwiającym korekcję wady wzroku jednego oka i poprawne ustawienie ostrości obrazu. Tubus bez regulacji dioptrii znajduje się tutaj: https://www.serwismikroskopowy.pl/part/91069.

Podstawowe parametry:
- Typ: tubus z pierścieniem korekcji dioptrii
- Średnica obsługiwanych okularów: 23,2 mm
- Kolor: czarny

Tubus ten pasuje do głowic dwuokularowych:
- Zeiss 473016 (inny zapis: 47 30 16-9901)
- Zeiss 473012 (inny zapis: 47 30 12-9901)
- Zeiss 473011 (inny zapis: 47 30 11-9901)
- Zeiss 473013 (inny zapis: 47 30 13-9901)
i zapewne do innych, gdyż Zeiss często stosował te same elementy w kilku modelach głowic.

Przed zamontowaniem tego tubusu we własnej głowicy należy przede wszystkim:
- sprawdzić kształt podstawy tubusu. Przykładowo, istnieje też polaryzacyjny wariant głowicy Zeiss 47 30 12-9902, w którym podstawa montażu tubusu okularowego ma inny kształt (zobaczysz go tutaj: https://www.serwismikroskopowy.pl/part/00536)
- sprawdzić, na ile śrub mocuje się go do głowicy
- sprawdzić wszystkie wymiary (na zdjęciach jest widoczna podziałka milimetrowa)

To jest element serwisowy do głowicy mikroskopowej - nie do konkretnego modelu mikroskopu. Taką głowicę można zamontować do wielu modeli mikroskopów Zeiss (a nawet do mikroskopów innych producentów), więc nie da się podać listy mikroskopów, do których pasuje ten tubus - bo pasuje on do głowicy, a głowicę użytkownik montuje tam, gdzie chce.

Na ostatnim zdjęciu jest za pomocą strzałki pokazane, gdzie w głowicy znajduje się ten element, aby móc go bezbłędnie zidentyfikować.